This will Revolutionize education

Tijd voor een filmpje? Dit is een hele aardige:

This Will Revolutionize Education

Derek Alexander Muller is de maker van dit filmpje en maakt meestal wetenschappelijk uitleggerige filmpjes. Vermakelijk en leuk om te zien.

In dit filmpje legt hij uit dat de docent uiteindelijk zorg draagt voor kennis overdracht. Of in zijn woorden:

1. Technology is not inherently superior, animations over static graphics, videoed presentations over live lectures etc. and
2. Learning is inherently a social activity, motivated and encouraged by interactions with others.

Hij is overtuigd dat menselijke interactie altijd nodig blijft bij het leren. Sterker, dat is essentieel bij het leren. Hij zoekt nog wel naar de manier om dat te verbeteren.

En het is niet toevallig dat de film sterk lijkt op het filmpje die het tegendeel beweert. Het is namelijk een reactie daarop:

Digital Aristotle: Thoughts on the Future of Education

Ook deze mijnheer maakt uitleggerige filmpjes. En hij beweert juist dat technologie leerlingen leert om wetenschappelijk benadert te leren. Hij denkt dat computers dusdanig geprogrammeerd kunnen worden dat ze veel beter een leerling begrijpen, begeleiden en onderwijzen dan zelfs Aristoteles kon bij een 1 op 1 begeleiding. Gelukkig blijven scholen bestaan, want “parents need to work in our economy while there children become civilized adults”. Klein probleem. Er zullen minder docenten zijn die minder taken hebben. Hoe dat zo opeens is, begrijp ik niet. Of bedoelt hij dat docenten meer de functie van oppas krijgen?

Als docent zal ik natuurlijk Derek gelijk geven. Maar ook omdat ik denk dat computers en technologie altijd een hulpmiddel zullen zijn. In ieder geval binnen de tijdspanne dat ik nog als docent werk. Het argument van de Kahn academy en de uitgebreide software om de leeractiviteiten te meten en beter zal zijn dan welke docent dat kan doen, is vast waar. Maar ik denk ook dat de “fuzzy logic” van docenten soms kan helpen. Leren is niet volstrekt logisch. Ik merk dat leerlingen die vorig jaar nog erfelijkheid niet begrijpen en een onvoldoende scoorden het volgende jaar met een veel kortere iets aangepaste uitleg het wel begrijpen. Hoe die klik er opeens komt is voor de leerling en ook voor mij lastig te verklaren. Was dat het juiste moment, juiste uur, juiste persoon, juist omgeving, klas? Erg veel invloeden die niet te meten en te manipuleren zijn. Dus als de computers het over zouden moeten nemen van mij, zouden er 1000 verschillende interactieve uitleg vormen moeten zijn, die specifiek voor een leerling de beste kiest en die op het juiste moment en omgeving aanbiedt. Ik zie het nog niet gebeuren.

Tot die tijd evolutioneer ik het onderwijs in het tempo dat ik en mijn omgeving aan kan.

Geplaatst in blijmakers, filmpjes | Tags: , , , , | 2 reacties

Programmeren met Scratch

scratchEen paar weken geleden hebben we de workshops Programmeren op onze school afgesloten. Ik vertel zo compact mogelijk wat ik heb gedaan en hoe het is afgesloten. En om maar even een spoiler te doen: Er kwamen echte programmeurs langs!!

Verzamelen

Voordat ik überhaupt kon beginnen met programmeren moeten er een aantal standaard voorzieningen zijn. Ten eerste computers waar simpele programmeer software op draait. Voor mij was het van belang dat de software opensource was, toegankelijk voor kinderen in de leeftijd van 12 tot 16 jaar en er documentatie beschikbaar was.

Dus zodra ik het signaal kreeg dat er een flinke stapel Chromebooks naar onze school kwamen ben ik op zoek gegaan naar de software. Het is uiteindelijk Scratch geworden. Scratch is te downloaden en te installeren op je computer. Ook kun je het online gebruiken. Dat laatste is een voorwaarde voor de Chromebooks, aangezien daar geen software op te downloaden is (niet voor mijn leerlingen iig). Daarbij is er een Nederlandse handleiding beschikbaar, die ik ouderwets heb laten kopiëren.

Het idee is dat leerlingen na een korte inleiding met de handleiding en een inlog op Scratchweb aan het werk zouden gaan..

Complicaties die tot leuke dingen leiden

En zo sta je aan de start van je workshop programmeren zonder Chromebooks. Het bleek dat ze een week later aan zouden komen dan voorspelt. Daarbij moesten ze nog gekoppeld worden aan ons netwerk.

25 leerlingen keken dan ook wat verwondert dat ik ze in een kring zette en aan mijn inleiding begon met de mededeling dat we gingen programmeren zonder computers.

Met de hulp van blaadjes en bewegingsoefeningen en veel laten schrijven heb ik ze een aantal basisargumenten van programmeren geleerd. If then, If then else, loop, go to en combinaties. Met Nederlandse vertaling. Soms moesten ze in rijtjes staan schreef ik op een blaadje een argument en rommelden we aan. Tot mijn verbazing zijn we anderhalf uur bezig geweest en heeft niemand zich verveelt.

Werken

De week daarop waren de Chromebooks aanwezig. Na een korte introductie en met de hulp van de inleidende handleiding gingen leerlingen individueel aan het werk. Sommigen namen de handleiding bij de hand en volgden het braaf. Anderen gingen zelf op zoek.

Ik had geen leerdoelen opgesteld, aangezien ik geen idee had wat het niveau zou zijn. Het bleek een gevarieerd gezelschap te zijn. Van ervaren Scratchers tot digibeten. En het wonder gebeurde. Afgezien van een klein groepje, werd er gewerkt. En plezier gemaakt. En geleerd!!

Leerlingen geven aan dat ze thuis verder gewerkt hebben aan hun scratch game. Terwijl ik daar helemaal niet om gevraagd had. Erg leuk.

Leren van elkaar

Screenshot-ScratchPongGame1

Een voorbeeld van een scratch programma. Links zie je de argumenten die je kan gebruiken. En in de middelste kolom wat er samengesteld is. Rechts is het venster waar je het resultaat kan bekijken.

Een opvallend verschijnsel was de schijnbaar logische ontwikkeling dat leerlingen van elkaar gingen leren. Er werd uitgebreid gekeken naar elkaars werk en dat werd dan uitgelegd hoe dat moest. Aangezien mijn programmeer ervaring 20 jaar geleden was met Pascal op een monochroom scherm, bestond mijn hulp er vaak uit om groepjes te maken of datgene wat ik van de ene geleerd had aan de ander over te brengen.

Een jongen stond qua kennis ver boven de rest. Ik heb hem dan ook Co-docent gemaakt. Hij programmeerde nauwelijks nog in de lessen, maar liep rond en gaf aanwijzingen. Zelfs gaf hij in de volgende lessen een korte workshop over het maken van verschillende scenes, of maakte we een groepje leerlingen die van hem uitleg kregen.

De 3 meiden in de groep hebben zich reuze vermaakt. Ze hebben meer de neiging om verhaallijnen te maken (feitelijk animaties). Waar jongens meer de neiging hebben schietspelletjes te maken. Uiteindelijk komen ze beiden op dezelfde problemen en konden ze elkaar inspireren. Mijn leerpunt was dat ik niet ging sturen, maar ze liet rommelen. En vooral veel aanmoedigen en wijzen op nieuwe vervolgstappen die zouden kunnen doen.

Afsluiting met een certificaat en echte programmeurs

Programmeurs helpen een handje in de afsluitende gastles.

Programmeurs helpen een handje in de afsluitende gastles.

Ik wilde spetterend de sessies afsluiten. Daarvoor had ik 2 programmeurs uitgenodigd om in deze les aanwezig te zijn. Zij boden aan om een kort verhaal over programmeren voor Android te geven. Daarna zouden ze langs de leerlingen lopen en kijken wat ze gemaakt hadden. Leerlingen waren gewoon aan het werk en zij liepen langs.

Ik had het gebruikelijke certificaat aangevuld met een zelf evaluatie op de achterkant. Welke ze konden gebruiken tijdens portfolio gesprekken. Deze zouden ze invullen in afwachting van de programmeurs.

Helaas kon ik er niet aanwezig zijn, maar heeft een collega het overgenomen. De programmeurs hebben zeker indruk gemaakt. Ook werden een aantal mythes over programmeurs uit de wereld geholpen. Wat ook zeer nuttig kan zijn. ;)

Conclusie

Het is te leuk om niet meer te doen. Ik ga dit zeker herhalen. De leerlingen vormden snel groepjes en leerden van elkaar. Een docent is feitelijk faciliterend en niet zo zeer de kennisdeler, maar meer kennisverdeler. Het hebben van een nerd op school die kan uitleggen heeft wel voor een groot deel mijn les gered. Archangelo bedankt!! Zonder hem was het zeker een minder goede lessenreeks geweest.

De programmeurs waren goud! Ze hebben veel tijd vrij gemaakt van hun werk om op ons schooltje aandacht te geven aan leerlingen. Hun menselijkheid en hun ervaring en inzicht hebben leerlingen geïnspireerd. Daan en Robert bedankt!!

Bestanden:

Invulformulier: evaluatie programmeren

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Howto: Overwerkt raken

Burn out van een dragrace-motor. Om meer rook te ontwikkelen wordt deze in een waterplas gemaakt. (bron wikipedia.org)

Een Howto is een korte beschrijving om een bepaalde taak te doen, volgens Wikipedia.

En er is natuurlijk ook een site die volledig is gericht op het maken van Howto’s. Hier zou je bijvoorbeeld kunnen lezen hoe je een burnout of overwerktheid kan voorkomen. Hoe je er juist aan kunt komen staat er niet in. En al klinkt het wat sarcastisch om je dat af te vragen. Toch denk ik dat het goed is om je bewust te zijn van je spanningsgesteldheid en hoe ver je overspannen bent. Dit artikel geeft daarop geen antwoord. Wel welke factoren ik ervaar bij mijn overwerktheid. En helaas heb ik al een paar keer ervaring.

Welke factoren spelen een rol bij Overwerkt raken?

  1. Extern (buiten je eigen lijf): Die dingen die je doet).
    1. Je werk: Als we het over overwerkt hebben wordt deze het meest genoemd. Is de druk te hoog? Wat is je relatie met je collega’s (/leerlingen)? Wat doe je allemaal? Of met andere woorden: Doe meer dan je aan kan. Zeg geen nee. Probeer met iedereen een goede relatie te behouden. Zorg dat je in een positie zit waardoor iedereen op je werk je nodig hebt. Laat anderen keuzes voor je maken. Klaag veel en doe niets. En als je in het onderwijs zit: Stap in commissies, ga vernieuwen of juist niet, verwacht van je zelf dat je alles moet proberen. Verwacht dat je elke leerling evenveel aandacht kan geven.
    2. Je Privé leven: Als je punt 1 hebt afgerond is bijna automatisch je privé leven aan de beurt. Je zal merken dat als je werk je leven langzaam in een wurggreep neemt, je leven daarbuiten verandert. Minder contact met vrienden of familie, tijdsdruk om afspraken te maken, je eigen kinderen krijgen minder positieve aandacht, etc. Het prettigste is dat het privé leven helpt om overspannenheid te bespoedigen. We hebben de neiging tot overcompensatie. Dus ga toch die keuken vernieuwen, neem de rest van je huis ook meteen mee, biedt wel je hulp aan (bij vrienden die je nooit meer ziet, dus schuldgevoel…), geef hier zo min mogelijk grenzen aan. En doe niet de dingen die je eigenlijk wilt doen, of doe ze half. Pijnlijk maar waar kan een heftig Prive leven ook de reden zijn van een burnout op je werk. En soms heb je het “geluk” dat een ziekte de oorzaak is van je disfunctioneren op je werk. Helaas heb ik daar ook ervaring mee.
  2. Intern (in je eigen lijf)
    1. Je brein: je hersenen zijn zeer flexibel, maar hebben hun beperkingen. Op een gegeven moment lukt het niet meer om de informatie stroom van 1A en 1B te verwerken. Het gaat ontwijk gedrag creëren. “Ik ben zo moe”, “Ga maar eens vroeg naar bed” en “Misschien volgende week” zijn typerende uitspraken. Als je die bij jezelf aantreft, ben je op de goede weg. Andersom kan natuurlijk ook als we overcompenseren. We pakken nog steeds schijnbaar alles aan, maar ondertussen handelen we ondermaats of halfbakken. Met veel woorden praten we het wel weer goed. Snel geïrriteerd zijn is ook een goede indicatie. Depressiviteit is een goede indicator van mogelijk overwerktheid.
    2. Je lichaam: Als iets je leert dat je bezig bent overspannen te raken, zijn dat symptomen van je lijf. Spierpijn in nek en rug, hoofdpijn, buikklachten, sneller infecties, meer ziek meldingen zijn bekende klachten bij overspannenheid. Natuurlijk wordt de koppeling met werk of privé leven ontkent. Het is immers een toevalligheid. Het gaat wel weer over, toch? nog een groot voordeel van overmatig stress, is dat je lijf daarop reageert en gaat compenseren. Hormonen gaan aan het werk om toch te zorgen dat je het volhoudt. Het gevoel hebben dat je lijf de hele dag vol adrenaline zit is zeer bekend. Je barst van de energie tot de druk wegvalt (thuis bijvoorbeeld). En valt in slaap op de bank met de kinderen om je heen.
  3. Totaal: Alle stress factoren zou je een totale score van 100% kunnen geven. Boven de 100% is zeer ongezond. 100% kun je even volhouden, maar niet lang. Gezond zou rond de 70% moeten zijn, of minder. Een mens kan namelijk best een stress hebben en er zijn nu eenmaal zaken die gedaan moeten worden. Geen spanning en stress is onmogelijk.
    (let op: dit is een volstrekt persoonlijke benadering van verzonnen cijfers. Het is een indicatie). Het percentage wat je overhoudt is je ontspanning. Datgene wat je weer oplaadt. Om overwerkt te raken moet je zorgen dat het percentage ontspanning zo laag mogelijk is.

Wat doe je als je overwerkt bent? En dan bedoel ik om te herstellen.

  1. Rust uit: En daarmee bedoel ik dat contact in eerste instantie nul is met je werk. De dingen die je thuis doet zijn huishoudelijke noodzaak of puur voor jezelf. Gedurende je herstel zal je werk wat aandacht kunnen geven. Dat is ook heel belangrijk dat herstel. Niet alleen omdat je baas dat wilt, maar vooral voor jezelf.
  2. Ritme in je dag: Maak voor je zelf een schema, wanneer je op staat en slaapt en wat je tussen die 2 momenten gaat doen. Houd je daaraan. Zorg dat je regelmatig en gezond eet.
  3. Sportiviteit: Mijn bedrijfsarts adviseert dagelijks rustig sporten. Je lijf en je hersens ontspannen dan. Endorfine wordt aangemaakt en dat voelt lekker en helpt herstel. Maar let op overcompensatie. Heel hard sporten omdat je toch niet kan werken.
  4. Ontspan: Ga uit, bezoek je vrienden (die je nog over hebt), bezoek een concert, koop iets leuks, doe leuke dingen. En zorg dat je goed bedenkt hoe veel je kan. Ontspannen en vervolgens doodmoe thuis komen is typerend, maar onverstandig.
  5. Hulp: Ervaar dat het lastig is om dit te doen en laat iemand in je omgeving of een specialist (coach, psycholoog) je helpen. Het is niet alleen dat 2 meer dan 1 weten. Die andere ziet ook meer dan jij en kan je daarmee confronteren en je begeleiden.

Wat doe je als je hersteld bent?

  1. Dan ga je weer op de oude voet verder en word je weer overspannen. Want dit was een Howto over overspannen raken en niet oplossen….. ;)
  2. Gelukkig is er ook een mogelijkheid 2. Lees dit stuk opnieuw en laat de dingen die je overkomt niet meer gebeuren. Veel overspannenheid komt voor uit het verliezen van controle. Dat klinkt wel erg Libelle damesbladachtig, maar helaas maar al te waar. De persoon die na herstel weer naar zijn werk dient te gaan, moet andere intenties en grenzen hebben dan die van een paar maanden daarvoor. Naast Ja moet ook ja, maar en nee een optie worden. En nee zal wellicht de eerste optie zijn… En de Ja onder voorwaarden. En de Ja maar mag wel!! In die zin van Ja, goed idee, maar laat een ander dat maar doen. ;) Er zijn gewoon soms voorwaarden aan Ja gebeurtenissen. Een Ja en geeft te veel ruimte om toch mee te gaan in de stroom. Een Ja, maar geeft de mogelijkheid tot een pas op de plaats. En rustig overzicht bewaren.

Wat doe je met anderen waarvan je overwerktheid vermoedt?

Ik ben hier niet zo goed in. Ik ben me niet bewust van anderen die ik hierbij geholpen heb. Maar ik kan me voorstellen dat het wegnemen van stressfactoren niet werkt. Het is een tijdelijke oplossing, maar de persoon in kwestie zal zich verraden voelen en snel ergens anders iets vinden om aan de 100% stress te komen, waaraan het lichaam inmiddels gewend (verslaafd?) is geraakt.

Wat wel zou helpen is in gesprek gaan. De persoon met argumenten confronteren met het gedrag die slopend is voor het leven dat geleid wordt. En of de persoon luistert is de wens, maar kun je niet afdwingen.

Links:

Belachelijk nuchter filmpje over burnout. Inspireerde mij om bovenstaande te schrijven. Nee niet meer links, maar ik laat me graag inspireren. Dus voeg maar toe in de comments.

Geplaatst in blijmakers, Uncategorized | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Leerarrangement

We kennen allemaal het type les zoals we dat allemaal kennen. Leerling komt binnen, docent zorgt dat de bende stil is, hun spullen op tafel leggen en hun mond houden. Docent vertelt een verhaal, leerlingen mogen op gezette tijden reageren. Als docent klaar is, mogen leerlingen aan het werk. Dat noemen we frontaal lesgeven want de aandacht van de docent is “en face” gericht op de leerling. Ander eigenschap is dat de verantwoording over hoe de les gaat bij de docent ligt.

Nu zijn er een aantal manieren waarmee docenten proberen de verantwoording en aandacht te verschuiven van de docent naar de leerling. Flipped classroom is een moderne term om dat ongeveer aan te duiden. Jelmer Evers is de Flip goeroe in Nederland. Nog extremer is mijn idee over levelschool. Ik heb alleen de moed of kans nog niet dat uit te voeren. In het verleden ben ik bezig geweest met Natuurlijk Leren op onze VMBO-tl school. Het was bedoeld voor leerlingen die iets meer wilden.

En ik kan me de allereerste les nog heel goed herinneren. Vooral het flippen van de klas. Letterlijk. Ik liep van mijn “normale” les naar het Natuurlijk leren lokaal. De deur was dicht maar het was allerminst stil aan de andere kant. Er leek wel een opstand aan de gang. Op het moment dat ik de deur open deed, draaiden een paar hoofden naar me toe en werd ik vervolgens bestormd door een aantal leerlingen, waardoor ik niet het lokaal in kon.
“Kunt u die stamboom opdracht even uitleggen?”, “Wanneer ging ik mijn eerste workshops doen?”, “Kunt u de examenvragen even aftekenen?”. En dat schreeuwend door elkaar.
Mijn wedervraag was of ik binnen mocht komen. Dat mocht, als ik maar… Het bizarre gevoel dat je dus al achter loopt op het moment dat je binnen komt en dat een super fijn gevoel is en leerlingen zelf aangeven wat hun behoeftes zijn is waanzinnig. Ze hadden immers de opdrachten al en ze hadden al school gehad, dus waren ze voorbereid op wat ze gingen vragen. De leerlingen zorgden voor hun werk en de docent faciliteerde, verwees, vroeg en beoordeelde. Bij Natuurlijk Leren is het een totaalconcept van klassen die met een team vakdocenten te maken hebben. Daardoor stond het als een huis en werkte het goed. Helaas mocht dit concept op onze school maar 5 jaar bestaan.

Ik bleef altijd een beetje verlangen naar die eerste les (en de 4 jaar daarna). Ik ben onbewust naar een vorm blijven zoeken die dat een beetje nastreeft. Niet zo zeer meer naar een manier waar de leerling de volledige verantwoording heeft, maar iets tussen docent en leerling in. Dat past ook het beste bij mijn school en daar uit volgend de leerling die voor onze school gekozen heeft.

Leerarrangement

Leerarrangement

En toen kwam het leerarrangement van Frans Ottenhof op mijn weg. Notabene een oud collega van mij. Een leerarrangement (LA) heeft veel weg van Natuurlijk Leren, echter het is niet schoolbreed maar per vak in te passen. En natuurlijk daardoor veel kleiner en dus makkelijker op te zetten.

Het woord arrangement kun je letterlijk nemen. Het is een soort menukaart waar leerlingen uit kiezen wat ze willen doen. Een aantal opdrachten zijn verplicht, een uit een ander aantal oprachten mag je als leerling een keuze maken. Ik heb daar een overzicht van workshops aan toegevoegd en wat er besproken wordt. Hiermee heeft de leerling een overzicht van ongeveer 6 weken werk of 1 thema uit ons boek.

Je rol als docent verandert direct. Nu kom ik binnen en vragen leerlingen of ik een bepaalde workshop wil doen. Die doe ik klassikaal (zie later) en daarna maken leerlingen een keuze waar ze mee aan de slag gaan. Soms wilt een groepje extra uitleg, een ander A3 voor een begrippenlijst, weer anderen willen achter een device, en zo verder. Als iedereen weet wat zijn/haar plan is kan ik mijn extra uitleg doen en daarna rond lopen. En dan ben je uitlegger (van een opdracht of stukje theorie), spelleider, coacher en faciliteerder. En natuurlijk controleur en aftekenaar. Er wordt met je onderhandeld en er wordt gesjacherd. Dat hoort er ook bij. De rol van de docent is veel actiever. Een leerling kan een LA niet doen zonder vragen te stellen. Daarvoor zijn de opdrachten te summier uitgelegd. En dat eist best veel van een leerling en de docent. Je komt sneller tegen je eigen grenzen aan en de tijd vliegt.

Omdat we nou eenmaal een cijferschool zijn en er inzet/werkhouding moet worden beoordeelt is er een puntensysteem bij bedacht. Dit is ook een beetje game based merk ik. Leerlingen gaan opeens thuis werken zodat ze wat extra puntjes krijgen, of vragen welke opdracht snel punten oplevert als er nog weinig tijd is. En natuurlijk volgt er een good old Toets aan het einde.

Ander verschil zijn de workshops. In de 6 weken tijd geef ik ongeveer 7 klassikale instructies van ongeveer een 10 tot 30 minuten over 1 onderwerp. De rest van de uren werken de leerlingen. De workshops zijn min of meer gekoppeld aan de opdrachten, maar dekken niet alle stof af. Willen leerlingen meer, ….. dan vragen ze dat. En dat doen ze. Bij ons is in tegenstelling tot bij Frans Ottenhof elke workshop verplicht en tevens dan startmoment van een les. Frans Ottenhof kiest er voor om de workshops ook op te nemen in het LA. Ik vond het voor ons niveau leerlingen (VMBO-tl) al keuze genoeg en dit ook sturing genoeg.

Wat me bij het schrijven van dit stukje ook opviel is dat een LA redelijk methode onafhankelijk is. Het is gebeurt dat leerlingen een ander boek pakte om begrippen te zoeken. Wij gebruiken BioInteractief, maar soms werd voor Biologie voor Jou gekozen. Die hebben we dan ook in het lokaal staan, naast bijvoorbeeld Samengevat, Bioboek en Kijk Woordenboek. Het wordt allemaal gebruikt.

Het is een keuze van de docent of het een groepsopdracht of een individuele opdracht is. Wij doen dit nu met 2 Thema’s. Over zintuigen en voortplanting. Zintuigen doen we als groep (met prijsjes voor de groep met de meeste punten in de klas) en voortplanting individueel.

Maar een voorbeeld zegt meer dan 1000 woorden zei mijn vouwvliegtuigboek ooit. Hieronder staat een link naar het LA voor voortplanting zoals wij die vorig jaar gebruikt hebben. Het is vrij te gebruiken. Ik zou het fijn vinden als je bij het gebruik even een opmerking hieronder plaatst. Ook als het geïnspireerd heeft tot iets anders. Ook wil ik benadrukken dat dit maar een voorbeeld is. Opmaak, opdrachten, benadering of Game elementen kunnen naar hartenlust toegevoegd of verwijderd worden.

leerarrangement k12Adobe PDF icon

Geplaatst in blijmakers | Tags: , , , , , , , , | 2 reacties

1 woord, 1 beweging

Weer eens een andere werkvorm is altijd leuk. Vind ik. Of de leerlingen het altijd zo leuk vinden is de vraag. Maar deze keer waren ze volgens mij wel tevreden.

Hoofdstuk gedrag, altijd lastig. Niet zo zeer de stof maar wel de verschillende begrippen. Die halen leerlingen nog al eens snel door elkaar. En omdat ik overtuigd ben dat het begrip gekoppeld moet worden op zo veel mogelijk manieren met verschillende zintuigen zodat het beter blijft hangen, had ik iets grappigs bedacht.

Ik heb ongeveer zoveel begrippen op blaadjes geschreven, zodat de groepjes uit 3 leerlingen bestaan. Deze gaan de betekenis van het begrip opzoeken in bijvoorbeeld het boek. Daarna presenteren ze het om de beurt. Daarbij mogen ze 2 dingen doen. Ze beelden het uit met 1 beweging en roepen of zeggen daarbij 1 woord. Een presentatie duurt soms slechts een moment. De andere leerlingen in de klas letten goed op. Zij moeten raden wat het begrip is.

Het geeft leuke effecten. Sommige leerlingen maken kleine bewegingen die amper te zien zijn en staan wat schuchter voor de klas. Andere gaan vol voor de uitbeelding en staan wild gebarend. Het begeleidende woord wordt uitgeschreeuwd, keurig getimed of hangt er een beetje achteraan. Niets is fout, alles is te draaien naar een goede uitleg. En soms gaat een beeld heel diep en moet het uitgelegd worden.

Er wordt veel gelachen, maar ook veel geleerd. Dat is misschien wel het leuke. Grappige dingen doen en leren. Kortom een echte blijmaker.

Geplaatst in blijmakers | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Geen absentie maar werkinzet registreren. De werkschool

Ik had net mijn derde klas toets nagekeken en voerde de scores in het rekenprogramma die ik in Google Drive heb gemaakt. En er viel mij iets op. Een aantal leerlingen die hard gewerkt in de laatste weken hadden zich verslikt in de toets. Hun cijfers vielen mij tegen. Het is niet leuk om onvoldoendes te geven aan leerlingen die het gezien de inzet in de les, dubbel en dwars verdiend hebben. Maar dit soort zaken zijn dagelijks terugkomende gebeurtenissen in het leven van een docent. Wat ook steeds terugkomt is het tegenovergestelde. Een aantal leerlingen die de lessen vullen met kletsen en achterom zitten, anderen van hun werk afhouden, veel correctie en aandacht van de docent nodig hebben welke niet werk gericht is en vrolijk een fikse voldoende scoren voor deze moeilijke toets.

Dat deed mij verleiden tot deze uitspraak op Facebook.

2014-03-10--1394480982_415x120_scrotDaar werd natuurlijk op gereageerd. ;)

Maar het is goed om te bedenken waarom leerlingen op een school zitten. Het mooie bloempje van kennisnet laat het immers zo mooi zien. Het uiteindelijke doel is immers om te leren werken, leren en Model21CSKN_06leven. En het is dan gek dat we daar geen actieve aandacht aan besteden in de lessen op school. Leren wordt uitgebreid gedaan. Het voorbereiden op het leven zit diep verwrongen in persoonlijke gesprekken, aidslessen, maatschappelijke debatjes en wat niet meer. Maar het werken is een onderbelicht dingetje. Het komt vaak niet verder dan het “heb je het huiswerk af?” Zo ja, dan ben je braaf. Zo nee, krijg je een teleurgestelde blik van je docent of mag je nakomen. Dat laatste zal vast in positieve zin stimuleren, of is dat gewoon dwang?

Dus welkom op de werkschool. Op deze school wordt met alle onderdelen van het bloempje van kennisnet rekening gehouden maar een specifiek onderdeel krijgt de centrale aandacht. Het werken. Ik stel me een open school voor met een aantal domeinen. Dus voor biologie ga je naar het domein mens en natuur. Dit is een mooie ruime omgeving met nisjes, kamertjes, tribunes en klassenopstellingen. In je (digitale) agenda staat vermeldt welke vakken je die dag van plan bent te volgen.  En bij de domeinen zijn docenten die je welkom heten en vragen wat je komt doen. Als leerling geef je aan wat je plannen zijn. Ik wil graag theorie of ik ga werken aan de opdrachten (of het staat al ingepland op een systeem zoals bij de levelschool). Je schat in hoe lang het duurt en gaat aan de slag. Aan het einde van de periode lopen de docenten langs en kijken of je voldoende hebt gewerkt. En nu het grappige detail. De docenten pakken hun Magister app (dat ik dat zeg, maar een ander programma als schooltool of iets dergelijks mag natuurlijk ook) en noteren een okay als het okay was wat ze gezien hadden en niet okay als het niet voldoende opgeschoten is. Let wel, dit doen ze in plaats van een presentie lijst. Dus niet goed werken komt overeen met niet aanwezig zijn. De goede inzet wordt direct beloond. Minder goede inzet betekent dat je een afspraak maakt om op een ander moment buiten je rooster een nieuwe poging te wagen. Een leerling mag alleen een toets maken als de bijbehorende opdrachten en workshops zijn gevolgd. Werken wordt beloond met vooruitgang.

Want ik ben nog steeds overtuigd dat een cijfer geen garantie is voor succes in je latere leven. En het is inmiddels wel bewezen dat leerlingen die hard kunnen werken succesvoller zijn. Al vind ik zo snel alleen wat populistische Amerikaanse sites als: 1, 2 of 3 en een artikel uit Leeuwarder Courant (opent een pdf). Als ik later wat betere artikelen vind zal ik ze hier toevoegen.

Ik vertel leerlingen dat ze hun hersenen moeten trainen om te werken. Je gaat ook geen marathon lopen zonder training. Dus waarom wel jaren niets doen om voor je examen opeens te verwachten dat je kan werken? En nog belangrijker. Als het diploma behaalt is met weinig inzet, zal het des te lastiger zijn om daarna op je vervolgopleiding met een hoger niveau succesvol af te ronden. Je hebt immers geen oefening gehad om je hersenen te pijnigen. En dan kan het nog wel eens een harde leerschool worden. Dat is mijn vaste overtuiging. Het diploma en de cijfers moeten een maat zijn voor inzet en prestaties die je geleverd hebt. Niet of je het kunstje “examen maken” volbracht hebt.

Dus op naar de werkschool en geniet van wat je gedaan hebt!!

Succes!

Geplaatst in blijmakers, de knor in mij, Uncategorized | Tags: , , , | 1 reactie

Pesten op de basisschool, goed idee

Mijn kinderen zijn er gek op. En ondertussen leren ze nog tellen en rekenen ook. Letterlijk spelenderwijs. Met het kaartspel pesten, dus. De enige vorm van pesten die toegestaan zou zijn bij mij, als ik op een basisschool les gaf.

Image

Een kaartspel is het enige wat je nodig hebt. En deze zijn mijn favoriete. ;)

Het spel is simpel en snel uit te leggen en de regels zijn goed te onthouden. En alle kinderen kunnen het. Tom (mijn jongste van 6 jaar) was van nature niet een type die het leren aantrekkelijk vindt. Bij hem was de keuze tussen spelen en rennen of schrift en pen een simpele. Doei, ik ben naar buiten. Maar toevalligerwijs kwam het kaartspel om de hoek en hij vindt het geweldig. En terwijl op school het tellen moeizaam ging telde hij hier vrolijk de kaarten die hij moest trekken (wat tot ver boven de 10 kan oplopen). Maar ook van zijn tegenstanders. Ook leuk dat ze soms al vluchtig kaarten tellen. “Jij kan geen harten meer hebben, dus gooi ik harten op, haha”. Tact gaat zonder enige vorm van instructie een deel uitmaken van het spel. En het tegen je verlies kunnen is de lastigste van alle vaardigheden die er bij komen kijken.

Zouden er scholen zijn die leerlingen laten pesten? Of andere kaartspellen doen tijdens de lessen? Ik ben benieuwd.

Noot: wat ik wel doe is kwartetspellen laten maken. Bijvoorbeeld bij het hoofdstuk voeding en vertering verschillende voedingstoffen en daarbij 4 voedingsmiddelen. Of bouw- brand- reserve- en beschermende stoffen verdelen over verschillende voedingsmiddelen. Dat werkt leuk en leerlingen vinden het leuk creativiteit in de biologieles te gebruiken. Als er tijd over is, zitten ze het spel te spelen in de les. Soms met verschillende spellen door elkaar.

Edit: ik bedenk me dat er natuurlijk talloze andere spellen zijn die helpen bij het tellen en rekenen. Mens erger je niet (met 1 of 2 dobbelstenen), Yathzee, Barricade en vele andere. Als je aanvullingen hebt, hoor ik het graag.

Geplaatst in blijmakers | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen