Gesprekje over creativiteit

Mooi boek met goede verhalen. Een geschenk die netjes in onze rijtje boeken op school komt. Eerst even doorlezen.

Mooi boek met goede verhalen. Een geschenk die netjes in onze rijtje boeken op school komt. Eerst even doorlezen.

Door mijn persoonlijke omstandigheden, kan ik even niet lesgeven. Ik doe nu dingen die niet lesgebonden zijn en kom daarvoor af en toe op school.

Een van de dingen die ik leuk vind om te doen is geïnspireerd te raken door anderen. En gelukkig had ik daarvoor een afspraak gemaakt met David van der Kooij. En David heeft een bedrijfje over creativiteit.

Het gesprek was als vloeibaar water en ging alle kanten op. Zijn zoektocht is naar het inbrengen van creativiteit in het voortgezet ondewijs. Mijn zoektocht is hoe leerlingen in het voortgezet onderwijs te motiveren.

Een van de dingen die ik inbreng is dat creativiteit bij pubers in het vo moet aansluiten bij hun belevingswereld. En wie maakt het, is ook zo’n vraag die we ons stellen. De leerling of de docent? Die grofweg bestaat uit seksualiteit ontdekken en ontdekken hoe met jezelf en anderen om te gaan. Daar aan gekoppeld is natuurlijk hun eigen interesse of motivatie. Maar dat wordt heel goed besproken in het boekje van David et al, genaamd “Creatieve stromingen”. Leuk om te zien dat vanuit een wetenschappelijk uitgangspunt creativiteit wordt onderzocht en op die manier het belang wordt gezien.

Ander aspect zijn de 21st century skills die door bedrijven en onderwijsadviseurs vaak wordt misbruikt om ICT als centraal doel op een school te plaatsen. De versimpeling is zo zonde van het mooie instrument.

Ook leuk om ideetjes uit te wisselen, zoals Dini’s poppenrijk, die poppen laat mee kijken met prentenboeken, Rob Bartels, en zijn filosofie in de basisschool, Davids mindmap cursus en misschien ook “mijn” leerarrangementen. Ook vind ik het idee om je eigen onderwijs boek te maken een geweldig idee. Een mooie manier om echt zelf onderwijs samen te stellen en mooi te presenteren.

Vele namen uitgewisseld. Leuk hoor.

Veel meer is er besproken, maar ja. Ik ben nu wel een beetje moe weer in mijn hoofd. Ik ga fietsen.

Geplaatst in blijmakers | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Bloedprikken in de klas

Prikken met een prikpen is super veilig. Na prikken schiet de naald terug. Ook veel minder gevoelig dan die ouderwetse ramnaalden. ;)  --- Image by © Royalty-Free/Corbis

Prikken met een prikpen is super veilig. Na prikken schiet de naald terug. Ook veel minder gevoelig dan die ouderwetse ramnaalden. ;)
— Image by © Royalty-Free/Corbis

Achtergrond

Een 10-12 jaar geleden werd ons verzocht te stoppen met het prikken van bloed van kinderen. We bepaalden daarmee de bloedgroepen en we vonden het erg jammer dat het niet meer kon doorgaan. Na een lange zoektocht door de TOA’s (waaronder Ben Dijkhuis) langs Ministerie van onderwijs, huisartsen, verpleegkundigen, NVON, arbo deskundigen en wat niet meer, vonden we een manier die de schoolleiding goed vond en zelfs tijdens de Risico inventarisatie werd goedgekeurd.

Nu is het naleven van een strikt protocol best lastig. Vooral voor biologen. ;) Maar in dit geval wel aan te raden. Niet zo zeer om veiligheidsredenen. De kans dat je in het lokaal ziek wordt is groter dan jezelf steriel prikken met een pen, laat staan dat je daarmee een SOA kan overdragen. Maar wel ter geruststelling naar ouders en je schoolleiding.

Voorwaarden

Om bloed te mogen prikken moet je rekening houden met de volgende zaken:

  1. Een volwassene prikt. Deze heeft ervaring opgedaan met druppels bloed afnemen bij zichzelf of anderen.
  2. Er is instemming van de schoolleiding. (Niet perse vereist, maar het voorkomt vervelende situaties).
  3. Leerlingen die jonger dan 18 jaar zijn moeten van hun ouders/verzorgers toestemming krijgen om zich te laten prikken door een docent op jouw school. Zie de brief bij de bijlagen.
  4. Er is een duidelijk protocol. Ik heb het protocol zoals wij dat gebruiken in de bijlage gezet. Dit protocol wordt ook nageleefd.

Uitvoering

  1. Een paar weken van te voren meld ik leerlingen dat er een practicum bloedprikken aankomt. Ik beschrijf wat het inhoudt en geef ze de brief voor de ouders. Deze heb ik gelukkig ruim in voorraad voor de vergeetachtigen.
  2. Ik controleer de brieven. Liefst al een les voor het practicum. En als ik het niet vertrouw vraag ik of ik de ouders mag bellen.
  3. Tijdens het bewuste uur vertel ik wat er gaat gebeuren. Leerlingen die het eng vinden mogen op afstand blijven maar doen wel mee en proberen te begrijpen wat er gebeurt. De rest komt er gezellig bij staan.
  4. Leerlingen die willen prikken (bij een grote klas is een TOA zeer wenselijk) verzamelen zich en een voor een wordt ze eerst uitgelegd wat de procedure is en daarna uitgevoerd.
  5. Na het prikken krijgen de leerlingen een verplicht pleistertje en gaan we bloedgroep bepalen.

Bijlagen

De bloedprikken brief voor ouders. In een algemeen format. Pas de brief naar believen aan en laat je schoolleiding wel even instemmen. Alles te delen volgens creative commons: Creative Commons-Licentie
Bloed prikken van Hans Huijgen is in licentie gegeven volgens een Creative Commons Naamsvermelding-NietCommercieel-GelijkDelen 4.0 Internationaal-licentie.

.doc formaat bloedprikken brief
.odt formaat bloedprikken brief

.doc formaat bloedprikken procedure
.odt formaat bloedprikken procedure

Geplaatst in Biologie, blijmakers | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Wat zegt Linus over onderwijs?

Tux, is de mascotte van de Linux kernel

Tux, is de mascotte van de Linux kernel

Een blogpost die mij enigszins triggerde was die van Fransipani over de mogelijke onderwijsvisie van Steve Jobs. Nu heb ik niet echt veel tegen deze man, buiten dat hij niet de spullen maakt die ik aantrekkelijk vind, om persoonlijke redenen. Zijn onderwijsvisie zou in ieder geval goed verbeeld en geïnspireerd over komen. Dat zou deze man zeker toevertrouwd zijn. Dat hij een drop out is maakt het interessanter

Ook Bill gates laat regelmatig van zich horen als het gaat over onderwijs. Wederom een redelijk charismatisch man, die goed kan verwoorden wat hij denkt en wat hij wil. Ook iemand die zijn studie niet afgemaakt heeft trouwens.

Beiden hadden ook een groot commercieel bedrijf gerund. Wat hun verhaal wellicht een vertekend beeld kan geven. Je zal Bill en Steve niet snel dezelfde software zien verkopen, zeg maar. Beiden zijn niet personen die mij hebben geïnspireerd om veel met computers en vooral gebruikssoftware te experimenteren. Bij mij is de interesse meer begonnen vanuit een “gemeenschappelijk interesse in een groep”. Vrij logisch dat forums en community’s eerder mij aantrokken dan de meer commerciële benadering van software.

Een van de mensen die een geweldig project heeft opgezet op het gebied van gemeenschaps- gedreven software is Linus Torvalds. Het wilde dat hij bezig was met een besturingssysteem (ik bedoel kernel) genaamd Minix. En hij bleek vast te zitten bij het oplossen van bepaalde problemen. Daarbij betrok hij de wereld. Hij plaatste de software op het web met de vraag. Help mee, als je wilt. De gedachte om dit te doen was met een behoorlijke educatieve achtergrond. Laten we gezamenlijk leren. Minix wordt nu nog gebruikt op sommige universiteiten om studenten de basis van een kernel te leren begrijpen. Uit het Minix project is de Linux kernel ontstaan die nu wordt gebruikt in je server, je mobiel, of horloge, chromebook, of linux laptop.

Maar goed. Heeft deze man ooit iets over onderwijs gezegd? Ja. 1 keertje. Zo ver ik heb kunnen vinden. Misschien dat anderen nog een andere quote vinden.

In een interview met businessinsider zegt hij iets over het verplichten van programmeren:

Computer programming is not for everyone. “I think it’s reasonably specialized, and nobody really expects most people to have to do it. It’s not like knowing how to read and write and do basic math.”

Read more: http://www.businessinsider.com/linus-torvalds-qa-2014-6#ixzz3QgJfHqB4

En dat was het.

Beetje nuchter, niet te overdreven, ingetogen en met een beetje humor en sarcasme op zijn tijd. Hij hoeft ook niets te verkopen of te verdedigen. Hij heeft geen verborgen agenda. Hij is pragmatisch en niet idealistisch of commercieel. En is keurig afgestudeerd. En dan krijg je dus dat soort dingen. Tja.

Het interessante is dat Linus in zijn communicatie een tegenstelling heeft. Iedereen mag mee doen, maar als je mee doet moet je niet verwachten dat ik vriendelijk ben. Sterker nog. Als je niet doet wat goed is, of slechte code aflevert, word je zonder pardon afgeserveerd. Je zou kunnen zeggen dat de community rond de Linux kernel elke vorm van Social learning in zich heeft, behalve het aspect dat “social” ook sociaal betekent. Eerder met elkaar.

Dus de eindvraag is nu. Hebben de rijke succesvolle drop-outs gelijk met hun stelling dat onderwijs niet meer voldoet. Of is het de saaie wetenschapper die eerder een pragmatisch onderwijsbeeld(?) heeft. Wie zal het zeggen? Ik niet.

Update: Ik werd via linkedin op een nogal stigmatiserende opmerking van mezelf gewezen wat betreft het communiceren en leren van Linus in de Linux kernel gemeenschap:

Rutger stelt het volgende:

Daar ben ik het niet mee eens. Ja, Linus kan zeker uitvallen als er iets aangeleverd wordt dat niet handig is. Maar dat doet hij voornamelijk wanneer de programmeur in kwestie wel beter weet. Ben je een beginner, dan worden zulke dingen je sneller vergeven – als je er maar van leert. Maar zijn uitfoeter-episodes zijn natuurlijk meer “nieuws”-waardig dan wanneer hij iemand aanmoedigt om een patch aan te leveren, ook al is die misschien niet zo fantastisch geschreven (ja, dat doet hij ook). Jammer genoeg kunnen veel mensen niet verder kijken dan hun neus lang is.

Dat maakt de man Torvalds alleen maar interessanter in het kader van onderwijs. Hij verwacht kwaliteit op het niveau dat je aan kan. Interessante gedachte. En het blijft een pragmatische manier om tegen leren aan te kijken. Ik vind dat wel verhelderend.

Geplaatst in ict algemeen | Tags: , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

This will Revolutionize education

Tijd voor een filmpje? Dit is een hele aardige:

This Will Revolutionize Education

Derek Alexander Muller is de maker van dit filmpje en maakt meestal wetenschappelijk uitleggerige filmpjes. Vermakelijk en leuk om te zien.

In dit filmpje legt hij uit dat de docent uiteindelijk zorg draagt voor kennis overdracht. Of in zijn woorden:

1. Technology is not inherently superior, animations over static graphics, videoed presentations over live lectures etc. and
2. Learning is inherently a social activity, motivated and encouraged by interactions with others.

Hij is overtuigd dat menselijke interactie altijd nodig blijft bij het leren. Sterker, dat is essentieel bij het leren. Hij zoekt nog wel naar de manier om dat te verbeteren.

En het is niet toevallig dat de film sterk lijkt op het filmpje die het tegendeel beweert. Het is namelijk een reactie daarop:

Digital Aristotle: Thoughts on the Future of Education

Ook deze mijnheer maakt uitleggerige filmpjes. En hij beweert juist dat technologie leerlingen leert om wetenschappelijk benadert te leren. Hij denkt dat computers dusdanig geprogrammeerd kunnen worden dat ze veel beter een leerling begrijpen, begeleiden en onderwijzen dan zelfs Aristoteles kon bij een 1 op 1 begeleiding. Gelukkig blijven scholen bestaan, want “parents need to work in our economy while there children become civilized adults”. Klein probleem. Er zullen minder docenten zijn die minder taken hebben. Hoe dat zo opeens is, begrijp ik niet. Of bedoelt hij dat docenten meer de functie van oppas krijgen?

Als docent zal ik natuurlijk Derek gelijk geven. Maar ook omdat ik denk dat computers en technologie altijd een hulpmiddel zullen zijn. In ieder geval binnen de tijdspanne dat ik nog als docent werk. Het argument van de Kahn academy en de uitgebreide software om de leeractiviteiten te meten en beter zal zijn dan welke docent dat kan doen, is vast waar. Maar ik denk ook dat de “fuzzy logic” van docenten soms kan helpen. Leren is niet volstrekt logisch. Ik merk dat leerlingen die vorig jaar nog erfelijkheid niet begrijpen en een onvoldoende scoorden het volgende jaar met een veel kortere iets aangepaste uitleg het wel begrijpen. Hoe die klik er opeens komt is voor de leerling en ook voor mij lastig te verklaren. Was dat het juiste moment, juiste uur, juiste persoon, juist omgeving, klas? Erg veel invloeden die niet te meten en te manipuleren zijn. Dus als de computers het over zouden moeten nemen van mij, zouden er 1000 verschillende interactieve uitleg vormen moeten zijn, die specifiek voor een leerling de beste kiest en die op het juiste moment en omgeving aanbiedt. Ik zie het nog niet gebeuren.

Tot die tijd evolutioneer ik het onderwijs in het tempo dat ik en mijn omgeving aan kan.

Geplaatst in blijmakers, filmpjes | Tags: , , , , | 2 reacties

Programmeren met Scratch

scratchEen paar weken geleden hebben we de workshops Programmeren op onze school afgesloten. Ik vertel zo compact mogelijk wat ik heb gedaan en hoe het is afgesloten. En om maar even een spoiler te doen: Er kwamen echte programmeurs langs!!

Verzamelen

Voordat ik überhaupt kon beginnen met programmeren moeten er een aantal standaard voorzieningen zijn. Ten eerste computers waar simpele programmeer software op draait. Voor mij was het van belang dat de software opensource was, toegankelijk voor kinderen in de leeftijd van 12 tot 16 jaar en er documentatie beschikbaar was.

Dus zodra ik het signaal kreeg dat er een flinke stapel Chromebooks naar onze school kwamen ben ik op zoek gegaan naar de software. Het is uiteindelijk Scratch geworden. Scratch is te downloaden en te installeren op je computer. Ook kun je het online gebruiken. Dat laatste is een voorwaarde voor de Chromebooks, aangezien daar geen software op te downloaden is (niet voor mijn leerlingen iig). Daarbij is er een Nederlandse handleiding beschikbaar, die ik ouderwets heb laten kopiëren.

Het idee is dat leerlingen na een korte inleiding met de handleiding en een inlog op Scratchweb aan het werk zouden gaan..

Complicaties die tot leuke dingen leiden

En zo sta je aan de start van je workshop programmeren zonder Chromebooks. Het bleek dat ze een week later aan zouden komen dan voorspelt. Daarbij moesten ze nog gekoppeld worden aan ons netwerk.

25 leerlingen keken dan ook wat verwondert dat ik ze in een kring zette en aan mijn inleiding begon met de mededeling dat we gingen programmeren zonder computers.

Met de hulp van blaadjes en bewegingsoefeningen en veel laten schrijven heb ik ze een aantal basisargumenten van programmeren geleerd. If then, If then else, loop, go to en combinaties. Met Nederlandse vertaling. Soms moesten ze in rijtjes staan schreef ik op een blaadje een argument en rommelden we aan. Tot mijn verbazing zijn we anderhalf uur bezig geweest en heeft niemand zich verveelt.

Werken

De week daarop waren de Chromebooks aanwezig. Na een korte introductie en met de hulp van de inleidende handleiding gingen leerlingen individueel aan het werk. Sommigen namen de handleiding bij de hand en volgden het braaf. Anderen gingen zelf op zoek.

Ik had geen leerdoelen opgesteld, aangezien ik geen idee had wat het niveau zou zijn. Het bleek een gevarieerd gezelschap te zijn. Van ervaren Scratchers tot digibeten. En het wonder gebeurde. Afgezien van een klein groepje, werd er gewerkt. En plezier gemaakt. En geleerd!!

Leerlingen geven aan dat ze thuis verder gewerkt hebben aan hun scratch game. Terwijl ik daar helemaal niet om gevraagd had. Erg leuk.

Leren van elkaar

Screenshot-ScratchPongGame1

Een voorbeeld van een scratch programma. Links zie je de argumenten die je kan gebruiken. En in de middelste kolom wat er samengesteld is. Rechts is het venster waar je het resultaat kan bekijken.

Een opvallend verschijnsel was de schijnbaar logische ontwikkeling dat leerlingen van elkaar gingen leren. Er werd uitgebreid gekeken naar elkaars werk en dat werd dan uitgelegd hoe dat moest. Aangezien mijn programmeer ervaring 20 jaar geleden was met Pascal op een monochroom scherm, bestond mijn hulp er vaak uit om groepjes te maken of datgene wat ik van de ene geleerd had aan de ander over te brengen.

Een jongen stond qua kennis ver boven de rest. Ik heb hem dan ook Co-docent gemaakt. Hij programmeerde nauwelijks nog in de lessen, maar liep rond en gaf aanwijzingen. Zelfs gaf hij in de volgende lessen een korte workshop over het maken van verschillende scenes, of maakte we een groepje leerlingen die van hem uitleg kregen.

De 3 meiden in de groep hebben zich reuze vermaakt. Ze hebben meer de neiging om verhaallijnen te maken (feitelijk animaties). Waar jongens meer de neiging hebben schietspelletjes te maken. Uiteindelijk komen ze beiden op dezelfde problemen en konden ze elkaar inspireren. Mijn leerpunt was dat ik niet ging sturen, maar ze liet rommelen. En vooral veel aanmoedigen en wijzen op nieuwe vervolgstappen die zouden kunnen doen.

Afsluiting met een certificaat en echte programmeurs

Programmeurs helpen een handje in de afsluitende gastles.

Programmeurs helpen een handje in de afsluitende gastles.

Ik wilde spetterend de sessies afsluiten. Daarvoor had ik 2 programmeurs uitgenodigd om in deze les aanwezig te zijn. Zij boden aan om een kort verhaal over programmeren voor Android te geven. Daarna zouden ze langs de leerlingen lopen en kijken wat ze gemaakt hadden. Leerlingen waren gewoon aan het werk en zij liepen langs.

Ik had het gebruikelijke certificaat aangevuld met een zelf evaluatie op de achterkant. Welke ze konden gebruiken tijdens portfolio gesprekken. Deze zouden ze invullen in afwachting van de programmeurs.

Helaas kon ik er niet aanwezig zijn, maar heeft een collega het overgenomen. De programmeurs hebben zeker indruk gemaakt. Ook werden een aantal mythes over programmeurs uit de wereld geholpen. Wat ook zeer nuttig kan zijn. ;)

Conclusie

Het is te leuk om niet meer te doen. Ik ga dit zeker herhalen. De leerlingen vormden snel groepjes en leerden van elkaar. Een docent is feitelijk faciliterend en niet zo zeer de kennisdeler, maar meer kennisverdeler. Het hebben van een nerd op school die kan uitleggen heeft wel voor een groot deel mijn les gered. Archangelo bedankt!! Zonder hem was het zeker een minder goede lessenreeks geweest.

De programmeurs waren goud! Ze hebben veel tijd vrij gemaakt van hun werk om op ons schooltje aandacht te geven aan leerlingen. Hun menselijkheid en hun ervaring en inzicht hebben leerlingen geïnspireerd. Daan en Robert bedankt!!

Bestanden:

Invulformulier: evaluatie programmeren

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Howto: Overwerkt raken

Burn out van een dragrace-motor. Om meer rook te ontwikkelen wordt deze in een waterplas gemaakt. (bron wikipedia.org)

Een Howto is een korte beschrijving om een bepaalde taak te doen, volgens Wikipedia.

En er is natuurlijk ook een site die volledig is gericht op het maken van Howto’s. Hier zou je bijvoorbeeld kunnen lezen hoe je een burnout of overwerktheid kan voorkomen. Hoe je er juist aan kunt komen staat er niet in. En al klinkt het wat sarcastisch om je dat af te vragen. Toch denk ik dat het goed is om je bewust te zijn van je spanningsgesteldheid en hoe ver je overspannen bent. Dit artikel geeft daarop geen antwoord. Wel welke factoren ik ervaar bij mijn overwerktheid. En helaas heb ik al een paar keer ervaring.

Welke factoren spelen een rol bij Overwerkt raken?

  1. Extern (buiten je eigen lijf): Die dingen die je doet).
    1. Je werk: Als we het over overwerkt hebben wordt deze het meest genoemd. Is de druk te hoog? Wat is je relatie met je collega’s (/leerlingen)? Wat doe je allemaal? Of met andere woorden: Doe meer dan je aan kan. Zeg geen nee. Probeer met iedereen een goede relatie te behouden. Zorg dat je in een positie zit waardoor iedereen op je werk je nodig hebt. Laat anderen keuzes voor je maken. Klaag veel en doe niets. En als je in het onderwijs zit: Stap in commissies, ga vernieuwen of juist niet, verwacht van je zelf dat je alles moet proberen. Verwacht dat je elke leerling evenveel aandacht kan geven.
    2. Je Privé leven: Als je punt 1 hebt afgerond is bijna automatisch je privé leven aan de beurt. Je zal merken dat als je werk je leven langzaam in een wurggreep neemt, je leven daarbuiten verandert. Minder contact met vrienden of familie, tijdsdruk om afspraken te maken, je eigen kinderen krijgen minder positieve aandacht, etc. Het prettigste is dat het privé leven helpt om overspannenheid te bespoedigen. We hebben de neiging tot overcompensatie. Dus ga toch die keuken vernieuwen, neem de rest van je huis ook meteen mee, biedt wel je hulp aan (bij vrienden die je nooit meer ziet, dus schuldgevoel…), geef hier zo min mogelijk grenzen aan. En doe niet de dingen die je eigenlijk wilt doen, of doe ze half. Pijnlijk maar waar kan een heftig Prive leven ook de reden zijn van een burnout op je werk. En soms heb je het “geluk” dat een ziekte de oorzaak is van je disfunctioneren op je werk. Helaas heb ik daar ook ervaring mee.
  2. Intern (in je eigen lijf)
    1. Je brein: je hersenen zijn zeer flexibel, maar hebben hun beperkingen. Op een gegeven moment lukt het niet meer om de informatie stroom van 1A en 1B te verwerken. Het gaat ontwijk gedrag creëren. “Ik ben zo moe”, “Ga maar eens vroeg naar bed” en “Misschien volgende week” zijn typerende uitspraken. Als je die bij jezelf aantreft, ben je op de goede weg. Andersom kan natuurlijk ook als we overcompenseren. We pakken nog steeds schijnbaar alles aan, maar ondertussen handelen we ondermaats of halfbakken. Met veel woorden praten we het wel weer goed. Snel geïrriteerd zijn is ook een goede indicatie. Depressiviteit is een goede indicator van mogelijk overwerktheid.
    2. Je lichaam: Als iets je leert dat je bezig bent overspannen te raken, zijn dat symptomen van je lijf. Spierpijn in nek en rug, hoofdpijn, buikklachten, sneller infecties, meer ziek meldingen zijn bekende klachten bij overspannenheid. Natuurlijk wordt de koppeling met werk of privé leven ontkent. Het is immers een toevalligheid. Het gaat wel weer over, toch? nog een groot voordeel van overmatig stress, is dat je lijf daarop reageert en gaat compenseren. Hormonen gaan aan het werk om toch te zorgen dat je het volhoudt. Het gevoel hebben dat je lijf de hele dag vol adrenaline zit is zeer bekend. Je barst van de energie tot de druk wegvalt (thuis bijvoorbeeld). En valt in slaap op de bank met de kinderen om je heen.
  3. Totaal: Alle stress factoren zou je een totale score van 100% kunnen geven. Boven de 100% is zeer ongezond. 100% kun je even volhouden, maar niet lang. Gezond zou rond de 70% moeten zijn, of minder. Een mens kan namelijk best een stress hebben en er zijn nu eenmaal zaken die gedaan moeten worden. Geen spanning en stress is onmogelijk.
    (let op: dit is een volstrekt persoonlijke benadering van verzonnen cijfers. Het is een indicatie). Het percentage wat je overhoudt is je ontspanning. Datgene wat je weer oplaadt. Om overwerkt te raken moet je zorgen dat het percentage ontspanning zo laag mogelijk is.

Wat doe je als je overwerkt bent? En dan bedoel ik om te herstellen.

  1. Rust uit: En daarmee bedoel ik dat contact in eerste instantie nul is met je werk. De dingen die je thuis doet zijn huishoudelijke noodzaak of puur voor jezelf. Gedurende je herstel zal je werk wat aandacht kunnen geven. Dat is ook heel belangrijk dat herstel. Niet alleen omdat je baas dat wilt, maar vooral voor jezelf.
  2. Ritme in je dag: Maak voor je zelf een schema, wanneer je op staat en slaapt en wat je tussen die 2 momenten gaat doen. Houd je daaraan. Zorg dat je regelmatig en gezond eet.
  3. Sportiviteit: Mijn bedrijfsarts adviseert dagelijks rustig sporten. Je lijf en je hersens ontspannen dan. Endorfine wordt aangemaakt en dat voelt lekker en helpt herstel. Maar let op overcompensatie. Heel hard sporten omdat je toch niet kan werken.
  4. Ontspan: Ga uit, bezoek je vrienden (die je nog over hebt), bezoek een concert, koop iets leuks, doe leuke dingen. En zorg dat je goed bedenkt hoe veel je kan. Ontspannen en vervolgens doodmoe thuis komen is typerend, maar onverstandig.
  5. Hulp: Ervaar dat het lastig is om dit te doen en laat iemand in je omgeving of een specialist (coach, psycholoog) je helpen. Het is niet alleen dat 2 meer dan 1 weten. Die andere ziet ook meer dan jij en kan je daarmee confronteren en je begeleiden.

Wat doe je als je hersteld bent?

  1. Dan ga je weer op de oude voet verder en word je weer overspannen. Want dit was een Howto over overspannen raken en niet oplossen….. ;)
  2. Gelukkig is er ook een mogelijkheid 2. Lees dit stuk opnieuw en laat de dingen die je overkomt niet meer gebeuren. Veel overspannenheid komt voor uit het verliezen van controle. Dat klinkt wel erg Libelle damesbladachtig, maar helaas maar al te waar. De persoon die na herstel weer naar zijn werk dient te gaan, moet andere intenties en grenzen hebben dan die van een paar maanden daarvoor. Naast Ja moet ook ja, maar en nee een optie worden. En nee zal wellicht de eerste optie zijn… En de Ja onder voorwaarden. En de Ja maar mag wel!! In die zin van Ja, goed idee, maar laat een ander dat maar doen. ;) Er zijn gewoon soms voorwaarden aan Ja gebeurtenissen. Een Ja en geeft te veel ruimte om toch mee te gaan in de stroom. Een Ja, maar geeft de mogelijkheid tot een pas op de plaats. En rustig overzicht bewaren.

Wat doe je met anderen waarvan je overwerktheid vermoedt?

Ik ben hier niet zo goed in. Ik ben me niet bewust van anderen die ik hierbij geholpen heb. Maar ik kan me voorstellen dat het wegnemen van stressfactoren niet werkt. Het is een tijdelijke oplossing, maar de persoon in kwestie zal zich verraden voelen en snel ergens anders iets vinden om aan de 100% stress te komen, waaraan het lichaam inmiddels gewend (verslaafd?) is geraakt.

Wat wel zou helpen is in gesprek gaan. De persoon met argumenten confronteren met het gedrag die slopend is voor het leven dat geleid wordt. En of de persoon luistert is de wens, maar kun je niet afdwingen.

Links:

Belachelijk nuchter filmpje over burnout. Inspireerde mij om bovenstaande te schrijven. Nee niet meer links, maar ik laat me graag inspireren. Dus voeg maar toe in de comments.

Geplaatst in blijmakers, Uncategorized | Tags: , , , , | 1 reactie

Leerarrangement

We kennen allemaal het type les zoals we dat allemaal kennen. Leerling komt binnen, docent zorgt dat de bende stil is, hun spullen op tafel leggen en hun mond houden. Docent vertelt een verhaal, leerlingen mogen op gezette tijden reageren. Als docent klaar is, mogen leerlingen aan het werk. Dat noemen we frontaal lesgeven want de aandacht van de docent is “en face” gericht op de leerling. Ander eigenschap is dat de verantwoording over hoe de les gaat bij de docent ligt.

Nu zijn er een aantal manieren waarmee docenten proberen de verantwoording en aandacht te verschuiven van de docent naar de leerling. Flipped classroom is een moderne term om dat ongeveer aan te duiden. Jelmer Evers is de Flip goeroe in Nederland. Nog extremer is mijn idee over levelschool. Ik heb alleen de moed of kans nog niet dat uit te voeren. In het verleden ben ik bezig geweest met Natuurlijk Leren op onze VMBO-tl school. Het was bedoeld voor leerlingen die iets meer wilden.

En ik kan me de allereerste les nog heel goed herinneren. Vooral het flippen van de klas. Letterlijk. Ik liep van mijn “normale” les naar het Natuurlijk leren lokaal. De deur was dicht maar het was allerminst stil aan de andere kant. Er leek wel een opstand aan de gang. Op het moment dat ik de deur open deed, draaiden een paar hoofden naar me toe en werd ik vervolgens bestormd door een aantal leerlingen, waardoor ik niet het lokaal in kon.
“Kunt u die stamboom opdracht even uitleggen?”, “Wanneer ging ik mijn eerste workshops doen?”, “Kunt u de examenvragen even aftekenen?”. En dat schreeuwend door elkaar.
Mijn wedervraag was of ik binnen mocht komen. Dat mocht, als ik maar… Het bizarre gevoel dat je dus al achter loopt op het moment dat je binnen komt en dat een super fijn gevoel is en leerlingen zelf aangeven wat hun behoeftes zijn is waanzinnig. Ze hadden immers de opdrachten al en ze hadden al school gehad, dus waren ze voorbereid op wat ze gingen vragen. De leerlingen zorgden voor hun werk en de docent faciliteerde, verwees, vroeg en beoordeelde. Bij Natuurlijk Leren is het een totaalconcept van klassen die met een team vakdocenten te maken hebben. Daardoor stond het als een huis en werkte het goed. Helaas mocht dit concept op onze school maar 5 jaar bestaan.

Ik bleef altijd een beetje verlangen naar die eerste les (en de 4 jaar daarna). Ik ben onbewust naar een vorm blijven zoeken die dat een beetje nastreeft. Niet zo zeer meer naar een manier waar de leerling de volledige verantwoording heeft, maar iets tussen docent en leerling in. Dat past ook het beste bij mijn school en daar uit volgend de leerling die voor onze school gekozen heeft.

Leerarrangement

Leerarrangement

En toen kwam het leerarrangement van Frans Ottenhof op mijn weg. Notabene een oud collega van mij. Een leerarrangement (LA) heeft veel weg van Natuurlijk Leren, echter het is niet schoolbreed maar per vak in te passen. En natuurlijk daardoor veel kleiner en dus makkelijker op te zetten.

Het woord arrangement kun je letterlijk nemen. Het is een soort menukaart waar leerlingen uit kiezen wat ze willen doen. Een aantal opdrachten zijn verplicht, een uit een ander aantal oprachten mag je als leerling een keuze maken. Ik heb daar een overzicht van workshops aan toegevoegd en wat er besproken wordt. Hiermee heeft de leerling een overzicht van ongeveer 6 weken werk of 1 thema uit ons boek.

Je rol als docent verandert direct. Nu kom ik binnen en vragen leerlingen of ik een bepaalde workshop wil doen. Die doe ik klassikaal (zie later) en daarna maken leerlingen een keuze waar ze mee aan de slag gaan. Soms wilt een groepje extra uitleg, een ander A3 voor een begrippenlijst, weer anderen willen achter een device, en zo verder. Als iedereen weet wat zijn/haar plan is kan ik mijn extra uitleg doen en daarna rond lopen. En dan ben je uitlegger (van een opdracht of stukje theorie), spelleider, coacher en faciliteerder. En natuurlijk controleur en aftekenaar. Er wordt met je onderhandeld en er wordt gesjacherd. Dat hoort er ook bij. De rol van de docent is veel actiever. Een leerling kan een LA niet doen zonder vragen te stellen. Daarvoor zijn de opdrachten te summier uitgelegd. En dat eist best veel van een leerling en de docent. Je komt sneller tegen je eigen grenzen aan en de tijd vliegt.

Omdat we nou eenmaal een cijferschool zijn en er inzet/werkhouding moet worden beoordeelt is er een puntensysteem bij bedacht. Dit is ook een beetje game based merk ik. Leerlingen gaan opeens thuis werken zodat ze wat extra puntjes krijgen, of vragen welke opdracht snel punten oplevert als er nog weinig tijd is. En natuurlijk volgt er een good old Toets aan het einde.

Ander verschil zijn de workshops. In de 6 weken tijd geef ik ongeveer 7 klassikale instructies van ongeveer een 10 tot 30 minuten over 1 onderwerp. De rest van de uren werken de leerlingen. De workshops zijn min of meer gekoppeld aan de opdrachten, maar dekken niet alle stof af. Willen leerlingen meer, ….. dan vragen ze dat. En dat doen ze. Bij ons is in tegenstelling tot bij Frans Ottenhof elke workshop verplicht en tevens dan startmoment van een les. Frans Ottenhof kiest er voor om de workshops ook op te nemen in het LA. Ik vond het voor ons niveau leerlingen (VMBO-tl) al keuze genoeg en dit ook sturing genoeg.

Wat me bij het schrijven van dit stukje ook opviel is dat een LA redelijk methode onafhankelijk is. Het is gebeurt dat leerlingen een ander boek pakte om begrippen te zoeken. Wij gebruiken BioInteractief, maar soms werd voor Biologie voor Jou gekozen. Die hebben we dan ook in het lokaal staan, naast bijvoorbeeld Samengevat, Bioboek en Kijk Woordenboek. Het wordt allemaal gebruikt.

Het is een keuze van de docent of het een groepsopdracht of een individuele opdracht is. Wij doen dit nu met 2 Thema’s. Over zintuigen en voortplanting. Zintuigen doen we als groep (met prijsjes voor de groep met de meeste punten in de klas) en voortplanting individueel.

Maar een voorbeeld zegt meer dan 1000 woorden zei mijn vouwvliegtuigboek ooit. Hieronder staat een link naar het LA voor voortplanting zoals wij die vorig jaar gebruikt hebben. Het is vrij te gebruiken. Ik zou het fijn vinden als je bij het gebruik even een opmerking hieronder plaatst. Ook als het geïnspireerd heeft tot iets anders. Ook wil ik benadrukken dat dit maar een voorbeeld is. Opmaak, opdrachten, benadering of Game elementen kunnen naar hartenlust toegevoegd of verwijderd worden.

leerarrangement k12Adobe PDF icon

Geplaatst in blijmakers | Tags: , , , , , , , , | 3 reacties