Two Peer


Assumerpeer
Een tijdje geleden had ik mijn wat oude ervaringen gedeeld over het maken van expert groepen in een team en hoe dat afgelopen was. Voor het geval je dat niet eerst wil lezen, hier mijn conclusie van toen:

Dit experiment is in de kiem gesmoord. Of het er aan lag dat de zomervakantie voldoende tijd om dit te starten in de weg legde, dat het nieuwe jaar andere (ad hoc) prioriteiten stelde, dat het inmiddels achterhaald was door een andere discussie over “resultaat verantwoordelijke teams“, of ik mijn lobby naar de schoolleiding en medewerkers niet op een handige manier heb uitgevoerd, of dat het idee van peer/rotte peer groepen te confronterend was en te direct op de inzet en betrokkenheid van docenten wees. Ik zal het niet weten. Maar ik heb het ruwe beeldwerk hier neer gezet. Misschien dat ooit ergens …..

Onverwachts kwam er een gelegenheid om een tweede versie van mijn zelfverzonnen maar ongetwijfeld door oude technieken en trucjes geconstrueerde peer/rotte peer opnieuw uit te proberen.

Want volgend jaar willen wij verder met het onderwijsconcept. Het concept is een soort “rolling release”, wat een term in de Linux/software wereld is voor een manier van ontwikkelen waarbij de vernieuwingen direct worden ingebracht in de laatste versie. Dat is ook bij ons het geval. Naast de vaste waarden, zijn er een aantal experimentele dingetjes die al of niet breder worden ingevoerd. Maar die vaste waarden moeten wel steeds sterker worden en ook een groeiend verband krijgen met elkaar.

En zo ontstond er afgelopen dinsdag een samenloop van omstandigheden waardoor de schoolleiding vroeg mij een studiemiddag op te starten over het “Gaudi-leren verse versie”. Ik kreeg daarbij alle vrijheid….

Ik heb de onderdelen van Gaudi-leren op het bord laten schrijven. Voorbeelden waren: “mentor en studieles”, “weekplanner”, “in de les”, “portfolio”, “talenturen”, etc. Na een inleidend praatje, de docenten gevraagd om plaats te nemen in een groep naar keuze. Er moesten in drie kwartier 2 vragen beantwoord worden over hun onderdeel:

  • Waarom doen we dit?
  • Hoe gaan we dit volgend jaar doen?

Het docententeam kennende zijn ingewikkelde theorieën of benaderingen geen goed idee. Het zijn werkpaarden, waarbij dit woord volledig positief gezien kan worden.

Er was enig gesteggel om alle mensen gelijkwaardig te verdelen en van mijn voorgestelde ideeën werden een paar samengevoegd, omdat men dat logischer vond. Anderen vonden weer dat er wat bij moest, maar ik lette op het vuilnisvat, dus bleef het kort en concreet. En wie ben ik om mijn collega’s tegen te spreken als het hun idee is?

Na drie kwartier kwam door een gelukkige samenloop van omstandigheden zowel de schoolleiding langs om te kijken en kwamen de groepjes terug met vol gekalkte A3tjes, die opgehangen werden.

Een aantal docenten hadden nog oudergesprekken gehad, of hadden andere verplichtingen, dus kwamen nieuwsgierig binnen gewandeld.

De schoolleiding kreeg van mij de opdracht stil te luisteren en aantekeningen te maken voor commentaar achteraf (iPads werden tevoorschijn getrokken).

De groepjes presenteerden hun plannen. De andere groepjes nodigde ik uit om koppelingen te maken tussen hun plannen en wat ze gehoord hadden. De docenten die later binnen kwamen konden vragen stellen als zijnde objectief en kritisch luisteraar. Iedereen had een functie en ik praatte als een soort Catherine Keijl het geheel aan elkaar.

Toen alles gepresenteerd was, heb ik mij tot de schoolleiding gericht en hun aldus “Gaudileren 2.0” aangeboden. De schoolleiding heeft daarna lovende woorden gesproken en nog wat eigen plannetjes en opdrachten gesuggereerd.

Toen kwam er voor mij het spannendste moment. Mijn collega’s waren denk ik wel opgelucht dat het einde bijna in zicht was, maar ik had nog een toetje. De groepen heb ik als opdracht gegeven om nog dit jaar hun plannen concreet te maken, Aanvullend heb ik ze gewaarschuwd dat niet overleggen met andere groepen kan betekenen dat een idee die zij hebben niet kan worden uitgevoerd. Voorbeeld: Als je vaardigheden wilt invoeren in de lessen en mentorlessen, dan zul je met deze groepen afspraken moeten maken. Zelfde geldt voor de weekplanners. Deze kun je alleen aanpassen en verbeteren, als de “lesgroep” of de “mentorgroep” op de hoogte is van de veranderingen en hun rol of functie daarin. De schoolleiding kreeg als opdracht om de niet aanwezige docenten bij een groepje te laten aansluiten en zelf elk groepje een korte concrete opdracht te geven. En dat is echt eng. Je schoolleiding opdragen iets te doen. Maar gelukkig pakte ze het met beide handen aan.

Het was klaar voor die dag. Het was heel intensief voor mij, maar ook heel gaaf. Ik had nooit verwacht dat mijn idee zo goed zou werken. Ik moet erbij zeggen dat de woorden Peer en rotte Peer niet genoemd zijn (ik heb het advies in de comments van Peer/Rotte Peer ter harte genomen.😉 ).

De volgende dag nog een mailtje er over heen om afspraken te bevestigen en nu is het kijken of er ook daadwerkelijk in deze hele drukke laatste weken voor de zomervakantie iets ontstaat. Maar 2 dingen weet ik zeker. Ik had dit nooit voor elkaar gekregen zonder de openheid van het docententeam en de schoolleiding. En volgend jaar zal het onderwijs op onze school nog beter worden dan vorig jaar. En het jaar daarna het beste. Nou ja, dat laatste hoop ik dan maar.😉

De schoolleiding gaf aan dat het heel moeilijk was geweest om niet commentaar te geven en meningen uit te spreken. Ze zijn zelf alle drie docent geweest en hebben expliciete ideeën over ideaal onderwijs. Maar dat dit wel een goed beeld had gegeven van wat het team kan en wil. En misschien is dat al meer dan ik had willen bereiken.

Wordt vervolgt….

Deze blogpost is onderdeel van een Quadblog.

Over lighans

Berijder van Quest nummer 1.
Dit bericht werd geplaatst in blijmakers, Quad blog en getagged met , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

12 reacties op Two Peer

  1. Alhoewel het ‘Gaudileren’ me niets zegt, zie ik hier wel een paar heel mooie dingen gebeuren. Als eerste, de (afgedwongen) wederzijdse afhankelijkheid van docenten. Het ‘moeten’ overleggen met anderen om je eigen idee in te voeren. Prachtig! Zo voorkom je de eilandjes en kom je echt in verbindingen met elkaar! Het is wat mij betreft een mooi voorbeeld van hoe je binnen een professionele leergemeenschap met elkaar moet omgaan.
    Hoe geweldig ook dat de schoolleiding zich tussentijds niet mocht bemoeien met de discussie, maar ook zeker het ‘durven’ eisen stellen aan deze schoolleiding. Dat zij de opdracht met beide handen aanpakte wil toch maar zeggen dat zij hun team van docenten als serieuze gesprekspartners zien!

    • lighans zegt:

      Gaudi-leren is geen rocketscience hoor. Het is een vrij behoudend onderwijsidee, waarbij weekplanners en een vast stramien van lesgeven centraal gesteld zijn. Daarnaast zijn er de zogenaamde talenturen, waar leerlingen een blokuur iets leuks doen en gaudificaten kunnen verdienen en portfoliogesprekken waar het liefst elke periode met de mentor een gesprekje wordt gehouden over wat een leerling de afgelopen tijd gedaan heeft. Uiteindelijk moet je bij ons op school een VMBO-t diploma kunnen halen, of we verwijzen door naar een kader of basis opleiding. En zorg is een belangrijk kader. Er is een compact overleg met het zorgteam.

      Ik moet eerlijk zeggen dat ik nog af moet wachten wat het brengt. Het schrijft natuurlijk lekker weg om over het succes te vertellen, maar het is altijd afwachten naar de effecten op lange termijn. Gelukkig was al 1 groepje afspraken aan het maken en ging vragen stellen aan anderen. Dat gaf een heel grappig en natuurlijk ook stimulerend effect.

  2. Heerlijk hé Hans, als een idee/lef goed heeft gewerkt.
    Mijn favoriete zin is “Maar dat dit wel een goed beeld had gegeven van wat het team kan en wil”.
    Ik geloof dat ik het hier even bij laat.

    • lighans zegt:

      Het is inderdaad heerlijk om te merken. En een dank naar jullie quadbloggers is op zijn plaats. Jullie zacht gekruide kritiek heeft me wel aan het denken gezet. Waarschijnlijk op mijn niveau ben ik er op blijven sudderen. En ik heb toch een vermoeden dat dit gelukkige momentje zeker daardoor gekatalyseerd is.

      Dat het team aan geeft wat het kan en wil is zeker een mooie ontdekking. Ik en een paar andere collega’s zijn nogal onstuimig in onze ide’een en willen liever dat de hele wereld dat gaat doen. Kijk voor de grap maar naar http://levelschool.wordpress.com en je kunt je voorstellen dat de ontwikkelingen mij niet snel genoeg kunnen gaan…. En nu worden wij weliswaar wat geketend in onze vrijheid, maar kan ook betekenen dat anderen juist hun mogelijkheden vergroten. Als je te hard aan de kar trekt, dan breekt het lijntje zeg maar….

      Ik geloof dat ik het hier even bij laat.

      Het maakt me wel nieuwsgierig naar wat er dan niet gezegd (of beter getikt) wordt.😉

  3. Pingback: Quad-bloggen « De lerende docent.

  4. Marie Jetta zegt:

    Zo, een mooi vervolg op je perenverhaal. En het klinkt als een inspirerende bijeenkomst met ik denk een hoge opbrengst!
    Het is fijn als je dit soort werkdagen / werkmiddagen / teamoverleggen zelf kunt inrichten als docent. Dan voelt het niet als verspilde tijd. Soms liggen de ideeën van de schoolleiding en docenten te ver uit elkaar waardoor iedereen mopperend naar huis gaat. Ik hoop en wacht nog steeds op meer tijd om binnen ons vakgebied aan de slag te gaan (en ja dat kan ik zelf organiseren, maar we zitten qua tijd zo vol, dat er waarschijnlijk slechts een collega zal zijn.)
    Gaudileren ken ik ook nog niet, is dat iets van jullie school? (Of werk je op het Gaudi College?)

    • lighans zegt:

      Da Vinci en Gaudi waren landgenoten. En voordat wij SG Antoni Gaudi heetten en nog een brede school waren, was onze naam ook Da Vinic college (wat nu de een Havo/vwo deel van de PSG is).

      Voor de korte uitleg van Gaudi-leren, verwijs ik naar mijn reactie op Manuela.

      Ik weet niet zo zeer of het idee van schoolleiding en docenten ver uit elkaar lag, of dat er niet een gelegenheid was om het geluid van het team te laten horen. Kennis maakt nederig, wat soms ook betekent dat er om de hete brij wordt heen gepraat.

      Wij zijn trouwens geen ideale school, wat je bijna zou denken na dit verhaal. Ook bij is er verspilde tijd, vuilnisvatdiscussies, externe hulp die niet helpt, maar dat is toch minder een blijmaker.😉 Wat ik het meeste mis is een sectieoverleg, die helaas niet ingeroosterd kan worden door langs elkaar heen lopende roosters van collega’s. Een beetje constructieve vergadering is zo inspirerend. En mijn collega’s kunnen mij er dan weer eens op wijzen dat ik mijn troep moet opruimen. Ik mompel dan meestal iets over entropie…

  5. Frans Droog zegt:

    Mooie beschrijving hoe het kan met tussen de regels door wat het moeilijk maakt. Ik ben erg benieuwd naar de concretisering. Essentieel voor succes voor elk goed plan dat voor de zomervakantie is geboren dat er na de zomervakantie ook een tijdpad voor klaarlegt en een duidelijke ‘verantwoordelijkheid’ voor de bewaking hiervan. Nu is iedereen ‘druk’, maar dat is men aan het begin van het jaar ook. Het is geen kwestie van tijd die er niet zou zijn, het is een kwestie van prioriteit die eraan gegeven wordt, of niet.
    Succes!

    • lighans zegt:

      Precies. Na de vakantie heeft de schoolleiding besloten om de uitgewerkte plannen van voor de vakantie in 2 lesvrije dagen voordat de echte lessen beginnen in te vullen in de elo, lessen etc. Ik heb goede hoop. Er is geen verwachting dat het perfect zal zijn. Er mag gedurende het jaar aan gerommeld worden.

      Wel zullen zien en het meemaken.😉

  6. Pingback: Peer groepen, deel 3 | Jong leren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s