Nieuw schooljaar, nieuwe plannen

cropped-werkAndere jaren was mijn zomervakantie een oase van rust. In die zin, dat er geen onderwijsgerelateerde zaken tot mij doordrongen. Ik bekeek ze minzaam en dacht dat komt wel. Maar er zijn lieden als Jelmer Evers, Frans Droog, Hennes Minkema of Paul Kirchner die ook in vakanties kwistig strooien met tweets over onderwijs. Hartstikke interessant allemaal. Dus daar lig je in je vakantie een blogpost over edcamp te lezen of over wat effectief onderwijs is. Echter erg vind ik het niet.

En ergens op het strandje van een Drents meertje, terwijl ik een ebook van Seth Godin aan het lezen was, wist ik het. De 3 i’s zouden komend schooljaar centraal staan bij mijn lessen. Hoe weet ik niet. Dat zie ik wel, maar af en toe moet je iets van een handvat hebben.

Ik zal ze hieronder benoemen:

  1. i: Inspiratie: Dat haal ik overal van. Van mijn geweldige collega’s die mee gaan in een experiment en dat beter doen dan ik kan verzinnen. Van mijn leerlingen die mijn fouten verbeteren. Van mijn eigen kinderen die nog aan het begin van hun school carrière staan. Of mijn collega’s die me stimuleren om nog gekkere ideeën gewoon op te schrijven. Inspiratie, creativiteit laat ik dit jaar “vrijelijk” stromen. En de beperkingen zoals schoolboeken, netwerk, iPads, of wat dan ook ga ik met een enthousiasme van een hordeloper te lijf. En ik ga proberen wat dingen af te maken die ik vorig jaar heb laten liggen. En als het dit jaar blijft liggen was er vast iets anders belangrijker. Ik weet nog niet of ik me laat inspireren op een Edcamp of Crowd evenement. Maar Moodlemoot staat zeker op de agenda, als het goed valt met de examens.
  2. i: Interpretatie: Echt zo’n Seth Godin ding. Als je geen zin hebt om te lezen kun je ook de Ted bekijken. We zouden leerlingen niet moeten leren om te leren wat wij denken, maar om te bedenken of wat wij zeggen wel waar is. Ik heb ooit een klas (2VWO) rond een zelfverzonnen woord les gegeven om daarna te vertellen dat het verzonnen was. Ze waren zo gewend om te luisteren en niet te oordelen, dat deze intelligent geachte leerlingen niet doorhadden wat ik deed. Aan de andere kant waren ze ook leergierig en wilde ze het wel weten. Maar ik had liever gehad dat ze door hadden dat ik het verzon. Ik ben stiekem best tevreden met de leerlingen die mijn verhaal over evolutie in twijfel nemen. Dat geeft mij de ruimte om buiten het curriculum te stappen en te discussiëren over hemel en hel, evolutie of “seven day job”. Ik vind het leuk om dan Tom Waits te citeren: “the devil made the world while god was sleeping“. En ik denk dat de discussie en de manier waarop leerlingen daarmee om gaan heel erg waardevol is.
  3. i: Initiatief nemen: Ik ga er voor, zou minder verheven klinken. Maar we zijn met onze school bezig iets moois te maken. Het zou zonde zijn om met goede bedoelingen te stoppen. Dat proces moet door gaan. Maar ook leerlingen die eigen ideeën hebben, die misschien niet geheel in de lijnen van het spel van lesgeven zitten ga ik ruimte geven. Wil je schilderen? Tuurlijk! Wil je stand up comedy. Doen we! Denk jij dat je het beter kan? Laat maar zien! Heb je meer tijd voor een ander vak nodig? Doe dat! Initiatief en creatief ligt heel dicht bij elkaar denk ik.En nog een bonusletter:
  4. g: geslaagd zijn. Het zit nog in ons oude systeem om te moeten slagen. In het geval van mijn leerlingen is dat het examen vmbo. Het is natuurlijk zo ouderwets als wat, dat slagen. Maar het is ook een handig moment om een periode af te sluiten. Maar hoe mooi zou het zijn om dat moment niet met een examen af te sluiten maar met een getuigschrift van kunde en vaardigheden. Wat zegt een 7 bij Engels als je zo dyslectisch bent als wat, maar je gewoon heel goed je best hebt gedaan op je informele brief tijdens je examen? Gaat je echt niet redden in je verdere carrière. Maar goed. Mijn leerlingen schijnen dat papiertje met bijbehorende feestjes nou eenmaal te wensen, dus ga ik ervoor om ze daarin te begeleiden. Dit jaar ben ik mentor van een 4 VMBO. Kijken hoe ver we komen om deze droom waar te maken. (kleine lettertjes: persoonlijk vind ik een 4 VMBO ook erg geslaagd als een leerling eens goed op zijn bek gaat en beseft dat werkhouding en inzet onvoldoende waren. Een beter leermoment kan je een leerling niet wensen. De leerling is gezakt voor zijn examen maar is vaak in een klap een stuk volwassener geworden. Zelfbeeld is helderder en de vastberadenheid neemt zienderogen toe. Natuurlijk moet er begeleiding zijn. Maar als ik aan het eind van het jaar zeg dat mijn missie van 100% geslaagden gelukt is maar geen 100% slagingspercentage heb, begrijpen jullie nu alvast waarom). Nog een paar dagen en dan mag het spel weer beginnen. Ik heb er zin in!

Over lighans

Berijder van Quest nummer 1.
Dit bericht werd geplaatst in blijmakers en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Nieuw schooljaar, nieuwe plannen

  1. Zo, dat zijn punten van stavast.
    Had ik niet gezocht achter een schoolsysteem.
    Vooral punt 2, Interpretatie, lijkt me iets als ‘Maatschappijleer’ wat bij mij vroeger een lacherig, experimenteel, niet serieus genomen vak was. Juist in dat ene ‘makkelijke’ uur in de week werd ik wakker als kind en werd ik even meegenomen als volwassene de echte wereld in te kijken.
    De andere vakken waren gezamenlijk kritiekloos drillen en klaarstomen voor de maatschappij. Er werd je geen keus voorgelegd. De weg was al voor je uitgestippeld. Volgens tijdpaden en vastgestelde normen.
    In deze tijd van sociale media en overvloed aan informatie is het belangrijk de vaardigheid te hebben al die luchtballonnen om je heen lek te prikken om ruimte om je heen te creeren.
    Niet alles negeren maar bewust echt van onecht te onderscheiden. Keuzes maken. Je leven niet laten beinvloeden en overspoelen met onwaarheden en nepperij. Tussen al die rommel liggen wel degelijk pareltjes voor het oprapen, maar je moet wel eerst leren die te herkennen en er tussenuit te pikken.
    Vakken die ik kreeg als tekenen, muziek en gymnastiek en zwemmen droegen vroeger een ander gewicht, maar kunnen nu juist aangewend kunnen worden als springplank voor kritisch denken en zelfbewustwording. Een uitdaging.

    Punt 4, Geslaagd zijn zal je een harde dobber aan krijgen.
    Het hele schoolsysteem ligt toch ten diensten aan de carierrie maatschappij?
    Ik ben benieuwd hoe zich dat gaat ontwikkelen in de toekomst. Met de maatschappij zal het wel goed komen, daar ben ik niet bang voor. Alleen niet in de vorm zoals we die al zo lang kennen denk ik. Het onbegrensd carriere maken is wel een beetje afgelopen volgens mij. Mijn levens periode speelde zich precies af in de top jaren. Ik heb het zien groeien en zie het nu weer afkavelen. Aan mij is het allemaal in zekere zin voorbij gegaan. Niet dat ik geen carriere heb gehad, wel degelijk, maar niet in extremiteiten. Zeker niet het grote graaien en het over de rug van een ander. Niet gewild, niet gekund, maar vooral niet ambitieus genoeg. Geleefd naar de stelling van mijn vader denk ik. Wie hoog stijgt zal diep vallen.
    Daar ben ik nu blij om. Nu we tegen een plafond aanlopen en allemaal een stapje terug moeten doen, loop ik niet het risico dat er een afgrond achter me is ontstaan. Ook zakt de grond niet onder mijn voeten weg. Ik kan nog steeds alle kanten op en sta op stevige grond. Al lijkt het, om heel eerlijk te zijn, soms of ik mijn voet op lucht zet. Toch word ik steeds gedragen bij elke stap. Terwijl alles om mij heen in de diepte lijkt te verdwijnen….

    Jou leerlingen moeten nog beginnen en hebben nog een leven voor zich waar ze een pad moeten uitstippelen langs afgronden en moerassen. Ik kan daar niks over zeggen. Ik heb daar geen beeld bij. Dat kan misschien negatief klinken, maar is dat niet perse. Ik hoef daar geen beeld bij te vormen, dat is aan hun. Aan ons hen alleen de richting te wijzen en de juiste ‘tools’ meegeven. O.a. jou werk. De reis moeten ze zelf maken. Dat wordt nog wel eens vergeten zowel door leerling als master.
    In die zin is de G. van geslaagd zijn ook voor hun van toepassing. Alleen niet in de vorm van een papiertje met mooie cijfers aan het einde van het jaar. Maar het verzamelen van de meerwaarde en normen in hun rugzak voor het leven. Basic survival tools en vaardigheden die ze in het echte leven weten te gebruiken om niet alleen te kunnen overleven, maar ook voorwaarts te komen.
    Als ze dan aan het einde van hun carriere-leven achterom kijken, kunnen ze zeggen:
    Het was een pracht avontuur. Het was misschien zwaar, maar ik heb genoten. Het was de moeite waard. Als ze dan nog aan jou denken, zoals ik dagelijks nog aan mijn mentor mijn vader denk, dan mag je tevreden zijn. Job well done!

  2. Pingback: Cups Song | Jong leren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s