Cups Song

cups songLeren wordt de laatste tijd steeds meer gekoppeld aan cijfers en testen. Een beetje steeds meer zoals we vroeger gewend waren. Onder andere Seth Godin (maar ook Ken Robinson) noemt dat een noodzaak van standaard testen en scholing gestuurd vanuit de steeds meer geïndustrialiseerde samenleving, waar mensen veel hetzelfde werk doen.

Maar ondertussen vraag ik me af wanneer mensen nou het meeste leren. Ik denk dat de meeste zullen toegeven dat het moment van echt leren na de opleiding was. Denk maar aan je rijbewijs of je diploma. Theo van Goor noemt dat ook regelmatig in zijn reacties hier op dit blog. En zijn hierboven aangehaalde blog laat zien hoe bekrompen we waren / zijn in het onderwijs.

En ik voel me altijd op een of andere manier geroepen om het anders te doen. Daarom spreekt Gartner mij misschien wel aan. Veel mogelijkheden om het zelfde anders te doen! En ook al mag Gartner dan verfoeid worden door experts, het is voor mij erg prettig om een keuze te doen om de didactiek een draai te geven.

En dan kom ik op muziek. Via mijn facebook account kwam ik op een stukje schoolvlijt van een Ierse school. In plaats van teaching to the test, deden zij een ultieme poging samenwerking (interpersoonlijk intelligent?) te vervolmaken. En hoe doe je dat? Nou, het moet wel iets zijn wat dicht bij de leerling staat. Anders gaat het al niet lukken. Dus de cups song werd als basis genomen. Die “The Cups song” is trouwens een verhaal op zich. Twee Amerikaanse vrouwen besluiten een combinatie van een Amerikaanse folk (When I’m gone) en een ritme op basis van een drinkbeker (cup) te maken. Het idee van die beker is nog veel ouder. Vervolgens wordt de versie gekaapt door een jong sterretje die in een film dit nummer zingt en uitvoert. Ze wordt er “wereldberoemd” door (52 miljoen keer bekeken op youtube). En die kreeg navolging. Duizenden kinderen (vooral meisjes?) proberen het ritme met de cup uit te voeren. En vele kunnen er zelfs tegelijkertijd bij zingen. En velen zetten dat op youtube en dergelijke.

En de Ierse school voegde er een extra dimensie aan toe. Niet 2, of 10 kinderen maar een hele school. Daarbij vertaalden ze de tekst naar het Iers en voegen er instrumenten aan toe. En ik vind het geweldig. Die concentratie, die samenwerking, de organisatie, het plezier, de saamhorigheid, alles klopt. En was het niet voor een enkeling voorbehouden om ritme sectie en zingen tegelijkertijd te doen? Dan te bedenken dat dit soort filmpjes vaak, heel vaak overnieuw moeten.

En ik vroeg me nog iets anders af. Het bijna mechanisch bewegen met de handen en de beker is zelfs voor de minst ritmische leerling te doen. Het is een kwestie van veel oefenen. Dus zou deze redelijk aritmische biologie docent het voor elkaar kunnen krijgen om dit een groep leerlingen te laten doen? Ik weet het niet. Ik ga in ieder geval eens voorzichtig om mij heen informeren naar interesse.😉

Maar dan vraag ik jullie? Zouden de mensen van de vele filmpje of thuis op de keukentafel nou meer geleerd hebben van het uitvoeren van the cups song of van bijvoorbeeld het foutloos kunnen opnoemen van de fotosynthese? En waar hebben ze in hun latere leven meer aan?

Deze post is onderdeel van een quadblog.

(kleine letters: Dat het een school is wordt gesuggereerd in één van de links. Ik kon er niet goed achter komen. Het lijkt me ook wel heel erg goed geregisseerd. Maar dat maakt het verhaal niet veel anders, denk ik)

Over lighans

Berijder van Quest nummer 1.
Dit bericht werd geplaatst in blijmakers, filmpjes, Quad blog en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

13 reacties op Cups Song

  1. Lastig, waar heb je in je latere leven meer aan. Wat wil je “meten”?
    De energie van de school cup-cake spat er voor mij vanaf. Ik kan me voorstellen als je daar aan meegewerkt hebt, dat je geraakt wordt door wat er mogelijk is als je met heel veel mensen samen ergens voor gaat. Wie zal zeggen wat dat oplevert. Ik heb trouwens ook die van de 10 studenten bekeken en miste vooral de zang (= te stilletjes).

    Bij beide, het leren van een fotosynthese en deze cupcake-“toestand” vragen doorzettingsvermogen & inzicht in de stappen. Muzikale kinderen zullen misschien eerder geneigd zijn om dat te leren/laten zien via de cupcakes en later wat hebben aan het oefenen met de ritmes. Techniekkinderen zullen wellicht wat meer volharding laten zien bij de fotosynthese. En tja, als je later wil uitzoeken of er alternatieven zijn voor zonnecellen, is het handig om iets te weten…. Voor mij zit er kracht in diversiteit, gebaseerd op passie/talent van de docent.

    PS Trouwens ooit gehoord van biomimicry (=de reden waarom ik technische pubers adviseer om biologie in pakket te houden)

  2. Pingback: Quad-bloggen « De lerende docent.

  3. fransdroog zegt:

    Blijft ontzettend lastig te zeggen wanneer je nu het meeste leert. Voor iedereen anders en ook afhankelijk van wat er geleerd moet worden. Ingespannen aandacht zeker een belangrijke positieve factor.
    Grappig dat je dit voorbeeld noemt. Een deel van de leerlingen uit mijn mentorklas wilde afgelopen schooljaar aan de slag met de cups song tijdens de daltonuren. Dat mocht van mij, met de uitdaging dat wat ze op dat moment eigenlijk dienden te leren op een of andere wijze zou worden opgenomen in het oefenen. Dit leverde uiteindelijk een via de cups song ingestudeerde lijst van economische begrippen op!
    Dit werkte perfect voor deze groep leerlingen. (Ik zal ze eens vragen of ze het nu nog kunnen)
    Een ander deel van de mentorklas had er totaal geen behoefte aan🙂

    • lighans zegt:

      Haha, mooi voorbeeld. Ik heb ooit een stel meiden gehad die via een eigen bedachte streetdance bewegingen de route van het bloed door de de bloedsomloop wisten te onthouden. Vooral geestig toen tijdens het examen het dansje op haar stoel deed en op die manier de stof terug pakte. Paar jaar later kon ze het zich nog steeds herinneren.

      Dat anderen daar minder mee hebben, kan ik me voorstellen. Maar het zien van een ander die zingt of danst kan ook inspirerend zijn.

      Jij en Ilse combineren beweging en zang direct met het leren van een ander vak. Ik doe dat graag. Ik ga volgende week weer korte theatertjes zien van 1 minuutje fotosynthese uitbeelden. Sommige maken er een compete slapstick van ander een pantomime.

      Bij de cups song viel me ook het herhalingspatroon op. Daardoor zou je ook niet ritmische kinderen een gevoel van ritme mee kunnen geven. Nog dieper door gedacht, zou je de mantra’s van vroeger (aap, noot, mies…) veel beter kunnen laten onthouden met meer plezier als er ritme bij toegepast wordt.

      Maar ik denk vooral dat ritme, dans, beweging en muziek een zeer belangrijke toevoeging van een curriculum zou moeten zijn. Misschien wel belangrijker dan Fotosynthese…

  4. Tja, wanneer leren mensen (studenten) nou het meeste? Motivatie speelt m.i. hierbij een zeer grote rol, waarbij leerlingen op veel verschillende manier gemotiveerd worden en raken. En ja, ik ben het met je eens dat het leren meer dan ooit gekoppeld wordt aan toetsen en cijfers. Misschien te veel, maar feit is wel dat door het toetsen van kennis er óók geleerd wordt. Voor veel vaardigheden geldt bovendien dat er geoefend moet worden. En voor sommige vaardigheden hééél veel geoefend worden….
    Tja, en waar heb je in je latere leven meer aan. Ook dat is een vraag die niet voor iedereen hetzelfde antwoord geeft. Om heel eerlijk te zijn… ik heb (zelf) niet zo veel met fotosynthese, maar daarentegen wel met de vaardigheden die leerlingen opdoen bij het uitvoeren van een cupsong (of een andere activiteit waarbij het vooral op de interpersoonlijke vaardigheden aankomt).
    Wat ik er veel lastiger aan vindt, is dat ‘fotosynthese’ wel te vangen is in kerndoelen, kennis daarvan staat vast, door middel van toetsen weet je of een leerling dit beheerst. Maar hoe zit het met die interpersoonlijke vaardigheden (en dat is er nog maar één die bij de cupsong voorbij komt). Niemand zal betwisten (hoop ik!) dat tegenwoordig interpersoonlijke vaardigheden heel belangrijk zijn. Maar hoe léér je dit de kinderen aan? En hoe weet je nu wanneer leerlingen deze vaardigheden (genoeg) beheersen? Dat laat zich niet in een ‘vak’ onderbrengen…..
    Stof tot nadenken!

    • lighans zegt:

      Om een beetje te chargeren: Fotosynthese leren we omdat docenten en inspecteurs dat makkelijk kunnen beoordelen met een cijfer. Het is toch wat. Geen kind die later op het Media College of opleiding Administratie er iets aan heeft. Waar ze dan wel iets aan hebben gehad is de manier waarop het over is gebracht. Ik denk dat een grafisch vormgever zeker iets geleerd kan hebben van de docent die hem vroeg om het mooi weer te geven of goed te kijken hoe bioplek.org het gemaakt heeft. En de Administrateur zal er een voordeel aan hebben omdat het makkelijk kunnen leren van de “logica” achter Fotosynthese hem later helpt om andere moeilijke vraagstukken te kunnen beredeneren.

      Wel jammer dat in de kerndoelen alleen iets staat over wat een leerling bij Fotosynthese moet weten, maar niet wat het nut van het leren is.

      Interpersoonlijke vaardigheden zoals samenwerken. overleggen, samen ontwerpen, SWOTs maken, etc leerden wij bij Natuurlijk Leren met de Meesterproef. Een Proeve waar leerlingen in 2 weken een product of dienst bedachten, onderzochten en presenteerden tegenover een professionele jury (echte ondernemers, financiële experts, of native Engels sprekenden). Dat gaf een geweldig inzicht naar de leerlingen toe. Inderdaad was het lastig beoordelen. Een gefaald project is soms een beter leermoment geweest dan de winnaar. Ook helaas dat “wegens bezuinigingen” natuurlijk leren bij ons gestopt is.

  5. lighans zegt:

    Aan alle quaders. Ik had een beetje verwacht dat Fotosynthese leren wel zou worden aangeschreven als nuttiger. Dat maakt het allemaal wel erg grappig. 4 natuurwetenschappelijk denkende docenten die in hun hart dingen aan leerlingen leren, waarvan we een stille twijfel bezitten over het nut.

    Mag ik jullie nog een vraag stellen, beetje aanvullend op wat jullie al gezegd hebben.

    Zouden jullie het combineren van vaardigheden (zoals muziek of Gartners leerstijlen) en kennis nuttiger vinden dan de kennis alleen? En (omdat ik hier wel een ja op verwacht): hoe zouden we op een makkelijke manier dit in een klas voor elkaar weten te krijgen?

    Bedankt alvast voor jullie antwoord.

  6. Pingback: Cups song filmpje | Jong leren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s