Wat zegt Terry Pratchett over onderwijs?

An education was a bit like a communicable sexual disease. It made you unsuitable for a lot of jobs and then you had the urge to pass it on.

Terry Pratchett, Hogfather

Terry Pratchett was een schrijver van fantasy boeken. Dat doet hem een beetje te kort. Net zoals Douglas Adams en Eoin Colfer weet hij een volledig niet bestaande omgeving om te vormen tot een omgeving waarin wij aardse mensen ons kunnen herkennen. Maar het is ook een groot satiricus, waar weinig serieus uit te halen is. Een interessant mens dus om hier te proberen te distilleren wat hij over onderwijs denkt.

Aangezien ik niet snel een interview of artikel vond waarin hij over onderwijs van mensen op Aarde beschreef of commentaar op gaf, moeten we het doen met de quotes die zijn verzameld uit zijn boeken. Gelukkig heeft hij gigantisch veel geschreven, dus altijd wel iets over een school of onderwijs.

And therefore education at the University mostly worked by the age-old method of putting a lot of young people in the vicinity of a lot of books and hoping that something would pass from one to the other, while the actual young people put themselves in the vicinity of inns and taverns for exactly the same reason.

Terry Pratchett

De type scholen die hij beschrijft zijn altijd van het ouderwetse type. Niet zo vreemd aangezien in de Discworld weinig computers aanwezig zijn. Je zou ze op de handen van een kwal kunnen tellen… Maar er is een docent(e) en die geeft les. En de leerlingen zitten ook in de klas. En natuurlijk zitten die daar onder dwang, uit noodzaak tot eten, of omdat ze nog maagd zijn en dat zo willen houden, tot het moment dat ze beseffen dat maagd zijn misschien niet ideaal is, maar dan al een te lange baard dragen.

‘Educational’ refers to the process, not the object. Although, come to think of it, some of my teachers could easily have been replaced by a cheeseburger.

— (Terry Pratchett, alt.fan.pratchett)

Zowel docenten als leerlingen en schoolleiders komen niet echt goed voor de dag in zijn ogen. Het zijn nogal stereotypen. De leerling is lui. De docent is saai, of de onderwerpen zijn dat.

En toch. In 1 van zijn boeken wordt de opleiding tot het moordenaarsgilde beschreven aan de hand van een jongeman die daarvoor in opleiding is. Het examen bestaat er uit dat je een moord moet plegen. Vanaf het moment van je opdracht tot dat je het hebt uitgevoerd wordt je gevolgd door een docent. Er zijn 2 manieren om te slagen. Of je voert de opdracht uit, of je vermoordt de begeleidende docent.

En daar wil ik wel even bij stil staan. Wat als je een leerling hebt die jouw als goed opgeleide docent in je werk overtreft? Die zou toch meteen geslaagd moeten zijn, zonder de rest van het jaar te moeten volbrengen. Wat is het toch dat we leerlingen 1 pad aanbieden waarop we vinden dat ze tegelijkertijd dat pad moeten hebben voltooid.

En in het interview wat ik vond maakt het wel duidelijk dat de docenten in zijn boeken geïnspireerd zijn op de docenten in zijn leven.

Alles terug kijkend vraagt het me af hoe belangrijk onderwijs nu is? Is het een soort buitenschoolse opvang of doen we ook nog iets aan opleiden voor een leven waarvan je niet verwacht had dat je dat zou leven.

(Dit is alweer het tweede deel van Wat zegt… Zometeen wordt het nog een gewoonte)

Over lighans

Berijder van Quest nummer 1.
Dit bericht werd geplaatst in blijmakers en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s